160 
de hoek bij A, waar geen der perceelen 1 in ligt, in 
vruchtbaarheid uitmunt, de perceelen 6, 5, 4 en 3 dicht 
bij ‘thoekpunt gelegen, wellicht abnormaal veel zullen 
opleveren. Hetzelfde geldt echter voor de dicht bij A ge- 
legen adjusteerings-veldjes. Ook deze zullen dan wellicht 
meer opleveren dan alle adjusteerings-veldjes gemiddeld. 
Bij het adjusteeren worden nu echter de opbrengstcijfers 
der bedoelde proef-perceelen naar beneden toe gecorri- 
geerd, wat aan de betrouwbaarheid der uitkomst moet 
ten goede komen. 
De beschreven methode is in Noorwegen en Denemarken 
aan de praktijk getoetst en (al zijn er oogenschijnlijk be- 
zwaren tegen) bij juiste toepassing bruikbaar en nauw- 
keurig bevonden. 
Maar men moet niet met een te gering tal elimineerings- 
perceelen werken, noch het aantal adjusteerings-perceelen 
te klein nemen. 
Waar men met adjusteerings-perceelen werkt, zal het 
aantal tot een stel behoorende elimineerings-perceelen 
zonder twijfel geringer kunnen zijn, dan waar men dit niet 
doet. Werkende zonder adjusteerings-perceelen lijkt eene 
wijze van aanleg met ro-tallige stellen elimineerings-per- 
ceelen mij in 't algemeen rationeel. 
Gaan wij de aan het „Forsögsstation'’ Lyngby g genomen 
landbouwkultuurproeven na, zoo vinden wij b.v. voor het 
jaar 1907 eene vergelijkende proef met variëteiten en 
stammen van tweerijige gerst. Het getal te vergelijken 
stammen was 1o. Er werd gewerkt met 6-tallige stellen 
elimineerings-perceelen (parallelperceelen heeten in 't 
Deensch „Fällesparzeller”). Tevens werd gebruik gemaakt 
van ‚„Maalepröve’”’; adjusteerings-perceelen werden nl. 
aangelegd om het andere perceel. Op de adjusteerings- 
perceelen werd Tystofte-Prentice-gerst verbouwd. De per- 
ceeltjes waren 5 Deensche Alen breed en 14 Alen 
lang. Aangezien de Deensche Alen (el) overeenkomt met 
0,6276 Meter, was de breedte der perceelen dus ruim 
3,1 Meter en de lengte bijna 8,8 Meter, het oppervlak 
I 
van ieder perceeltje dus ongeveer 27,5 Meter gy of == 
200 
Tönde. 
