192 
zijne leiding met deze veredelingsmethode waren aange- 
vangen, vooral met het doel om enkele detail-kwesties, 
betrekking hebbende op de wijze van uitvoering, practisch 
te beproeven. Met deze officieele proeven, bij twee zaad- 
telers genomen, is men door toevallige omstandigheden 
(slecht weder, waardoor het zaad enkele malen niet rijp 
werd) niet gelukkig geweest; daarom zet men deze proef: 
nemingen, waarvan alle baten komen ten voordeele van 
de beide betrokken kweekers, ook thans nog voort. 
METHODE IN DENEMARKEN 
BIJ HET VEREDBEENSDEE 
WORTELGEWASSEN GEVOEGD: 
Daar de wijze van werken bij voederbieten met die bij 
andere wortelgewassen nagenoeg geheel overeenkomt, kan 
ik hier volstaan met de werkwijze, zooals die door Helweg 
voor eerstgenoemd gewas wordt aanbevolen, weer te 
SEVEN) 
Helweg is bij het ontwerpen zijner methode van ver- 
edeling uitgegaan van het denkbeeld, dat de waarde eener 
moederbiet voor de teelt (fokkerij) moet blijken uit het- 
geen door de afstammelingen wordt gepresteerd en niet 
voldoende volgt uit de eigenschappen der biet zelf. De 
kwaliteiten der biet zelf kunnen in zekeren graad door 
uitwendige omstandigheden, die niet in gelijke mate 
op verschillende bieten hebben ingewerkt, zijn bepaald. 
Bemestingstoestand, vruchtbaarheid, vochthoudendheid van 
den grond, standruimte, enz., die voor de standplaats der 
afzonderlijke planten op den akker kunnen verschillen, 
oefenen invloed uit op de grootte en het gehalte der 
geoogste planten elk voor zich. 
_ Bij de oude methode van veredeling werden eenvoudig 
groote, goed gevormde en rijke bieten voor de voortteling ge- 
nomen. Er werd zaad van gewonnen en men werkte in volgende 
generaties op gelijke wijze voort. Men belette niet, dat de 
diverse bloeiende elite-planten zich onderling bevruchtten ; en 
aangezien de innerlijke meerwaardigheid, m. a. w. de erfelijk- 
