212 
In Denemarken is men van deze verhouding veelvuldig afgeweken ; 
dikwijls neemt men daar in verhouding meer adjusteerings-perceelen, b.v. 
de helft (zie fig. P). 
Men is in Denemarken nog in andere opzichten van de oorspronkelijke 
werkwijze afgeweken. Bij eene wijze van aanleg als voorgesteld in fig. O, 
waarbij de opeenvolgende perceelen (1, 2, 3, 4, enz.) in de lengte-richting 
van den proefakker (in welke richting de vruchtbaarheid van dezen, over 
een gelijken afstand gerekend, gewoonlijk minder uiteenloopt dan in de 
breedte-richting) op elkander volgen, en de adjusteerings-perceelen in de 
naast elkander gelegen perceel-rijen tegen elkander aanliggen, wordt ter 
adjusteering van de opbrengst van een proefperceel gebruik gemaakt van 
eene berekende opbrengst, die men „interpolerede Maalepröveudbytte” 
(geïnterpoleerde „„maalepröve”-opbrengst) noemt. Dit is de opbrengst, die 
het bedoelde proefperceel vermoedelijk zoude hebben geleverd, indien het 
als adjusteerings-veldje ware gebezigd. 
Men berekent deze op de volgende wijze: 
Indien in de lengte-richting van den proefakker proefperceelen en 
adjusteerings-perceelen om den ander afwisselen, is de „interpolerede 
Maalepröveudbytte” voor een bepaald proefperceel gelijk aan het gemiddeldes 
van de opbrengsten der beide aansluitende en in dezelfde overlangsche rij 
liggende adjusteerings-perceelen. Heeft men in elke overlangsche (in de 
lengte-richting van den akker loopende) rij telkens twee proefperceeltjes 
tusschen twee adjusteerings-veldjes (zie figuur O), zoo wordt het verschil 
in opbrengst tusschen deze twee adjusteerings-veldjes bepaald en door drie 
gedeeld. Men trekt deze gevonden waarde alsdan van de opbrengst van 
het productiefste der beide adjusteerings-veldjes af en telt ze bij die van 
het inproductiefste op. en vindt aldus de gevraagde geïnterpoleerde opbrengst- 
waarden voor elk van de twee te midden van de beide adjusteerings-veldjes 
gelegen proefperceelen, het aan de zijde van het productiefste en het aan 
de zijde van het inproductiefste adjusteerings- veldje gelegene. Liggen tusschen 
de opeenvolgende adjusteerings-veldjes telkens drie proefperceeltjes, zoo 
deelt men telkens door 4 en werkt verder op overeenkomstige wijze. 
Jij het adjusteeren, dat overigens ongeveer zoo als beschreven werd 
geschiedt, maakt men gebruik van de aldus gevonden geïnterpoleerde 
waarden. 
Perceelen, die eene abnormale opbrengst leveren (b.v. eene in verhouding 
tot de stroo-opbrengst abnormale korrel-opbrengst) worden geëlimineerd. 
Voor nadere bijzonderheden kan worden verwezen naar „Arbejdsplan for 
Statens Forsög 1 Plantekultur í Finansaaret 1908-1gog, Köbenhavn 1go8.” 
15) In verband hiermede zij verwezen naar een artikel in het „Tidsskrift 
for Landbrugets Planteavl® fjortende Binds, andet Häfte, van de hand van 
Forsögsbestyrer N. P. Nielsen, getiteld: „Spörgsmaalet om Nabovirkning 
hos Forsögsafvröder.” 
