48 
werden en die aan sommige schubben opzwellingen vertoonden. 
Op de bollen was ook hier en daar Peuzeellium glaucum 
aanwezig, natuurlijk secundair; dit wijst er echter ook op, 
dat de bollen in eene zeer vochtige omgeving gegroeid 
waren. — Een ander ziekteverschijnsel, dat volgens Sorauer 
òòk door te groote vochtigheid moet worden veroorzaakt en 
dat daarom hier ter plaatse behandeld wordt, werd te 
Arnhem waargenomen. Bij eenige zepen Leet de schors over 
een gwoot deel van den stam los; het gedeelte van de schors, 
dat naar ‘t hout was toegekeerd, was langzamerhand in 
eene losse, eenigszins elastische massa overgegaan, waar- 
door alle verband met het onderliggende weefsel verbroken 
was. Sorauer meent, dat een overmaat van vocht in den 
bodem hiervan de oorzaak is. (Zie Sorauer's „Handbuch 
der Pflanzenkrankheiten, ze druk, l, bladz. 328). Tegen 
Sorauer’s opvatting pleit echter, dat het hier vermelde 
verschijnsel te Arnhem niet alleen op vochtige, maar ook 
op vrij droge standplaatsen voorkwam. Parasitische organis- 
men echter werden niet gevonden. 
BARSTEN VAN VRUCHTEN. 
Veelvuldig kwam dezen zomer voor: het openspringen en 
barsten van overigens volkomen gezonde vruchten, terwijl 
ze nog aan den boom hingen. De oorzaak van dit ver- 
schijnsel is zeker te zoeken in het zeer vochtige weer, dat 
op een tijdperk van groote droogte en warmte gevolgd 
is, waardoor de schil niet snel genoeg groeide, om het, 
door opneming van veel vocht snel zich uitzettende vrucht- 
vleesch te blijven omsluiten. Soms kwamen bij aan het 
Instituut ingezonden vruchten slechts inwendig spleten of 
holten voor, terwijl overigens van buiten alles gaaf was; 
ook dit moet wel aan de groote schommelingen in den 
weerstoestand toegeschreven worden, waardoor verschillen 
in weefselspanning in het inwendige der vrucht onstonden. 
BESCHADIGING DOOR PERCHLORATEN. 
Zoodanige beschadiging werd dit jaar waargenomen te 
Bellingwolde op enkele perceelen tarwe en gerst. De 
planten vertoonden het gewone beeld van perchloraatbe- 
