ST 
bruinkleuring vertoonden. welke bij den top en de blad- 
randen begon. Waarschijnlijk was ook hier sprake van 
gebrek aan stikstof; het bruinworden vertoont zich altijd 
dan ‘t eerst aan de onderste bladeren van de plant en 
strekt zich langzamerhand meer naar boven uit. (zie Ver- 
slag over 1907, in ‚„Mededeelingen der Rijks Hoogere 
Land-, Tuin- en Boschbouwschool'’, I, bl. 40). 
VROEGTIJDIGE ROTTING. 
Deze werd dit jaar bij enkele peersoorten opgemerkt, 
o.a. bij Maagdepeer, Stichtsche Heerenpeer en Jalousie 
de Fontenay. Volgens Sorauer (zie diens „Schutz der 
Obstbäume'', bl. 81) treedt dit verschijnsel vooral op in 
jaren met een vochtig voorjaar en een’ warmen zomer; 
onder zulke omstandigheden rijpt de vrucht te snel en 
kan er, volgens bovengenoemden geleerde, te weinig 
vruchtenzuur en looizuur in worden opgehoopt. Door dit 
lage gehalte aan zuren zou dan de vrucht spoediger 
tot bederf overgaan; de vrucht begint soms reeds te 
rotten, wanneer ze zich nog aan den boom bevindt. 
AFVALLEN VAN DRUIVEN IN BEWAARPLAATSEN, 
In de koelkamers van de Vennootschap Vriesseveem te 
Amsterdam deed zich het verschijnsel voor, dat van de 
daar bewaarde druiventrossen een deel de vruchten liet 
vallen, terwijl ze bij de rest vast bleven zitten en zich 
ook goed hielden. De verklaring voor dit feit schijnt hierin 
te moeten worden gezocht, dat bij die druiven, welke zich 
in volledig rijpen toestand bevonden, toen zij in de koel- 
kamers kwamen, zich een kurklaagje heeft gevormd aan 
de basis van de vruchten, waardoor deze spoedig moesten 
afvallen; terwijl die druiven, welke nog niet volkomen waren 
uitgerijpt, toen zij geplukt werden, zoodanig kurklaagje 
niet vormden. 
VORSTBESCHADIGING. 
Door den strengen winter van 1907 op 19o8 is vrij 
veel schade aangericht; dit bleek duidelijk in 't voorjaar 
