DI 
PLANTENZIEKTEN EN BESCHADIGINGEN, VER- 
OORZAAKT DOOR PLANTAARDIGE 
ORGANISMEN. 
Bacillus phytophtorus Appel, de bacterie die de 
oorzaak is van de z.g. „swartbeenigheid” der aardappel- 
plant, deed dit jaar weer van zich hooren te Dedemsvaart 
en te Appingedam; te Dedemsvaart was het bepaaldelijk 
de soort Landskroon, die van de kwaal te lijden had. 
Door het pootgoed kan zich de kwaal uitbreiden, 
zoodat het geraden is altijd poters van gezonde planten 
te gebruiken. (zie „Tijdschrift over Plantenziekten’', rgos, 
bl. 8). 
Uit Amerongen werden ons aardappels toegezonden, 
die inwendig eroofe holten vertoonden, welke bij nader 
onderzoek door bacterzön bleken te zijn veroorzaakt. De 
soort Netto, die daar in de buurt veel wordt verbouwd, 
werd door deze kwaal sterk aangetast; de soort Fortuna 
daarentegen bleef er vrij van; misschien hangt dit wel 
eenigszins samen met de meerdere of mindere vastheid 
van den knol. 
Door verwondingen in de opperhuid treden de bacteriën 
in den knol binnen en woekeren daar dan verder voort. 
Om deze ziekte zooveel mogelijk te voorkomen, moet men 
ook al weer alleen gezonde poters gebruiken; verder moet 
men niet direct weer aardappels verbouwen op een stuk 
land, waar zich deze ziekte reeds heeft voorgedaan. 
Spumaria alba Tul, eene slijmzwam, kwam dit jaar 
tamelijk veel voor op 3 à 4 jarig gras- en klaverland te 
Bume (Dr.). Zoodanig optreden van deze slijmzwam was 
tot nog toe in ons land onbekend; in 1907 is het voor 
het eerst in Zweden waargenomen. Dit organisme leeft 
eerst als een slijmachtige massa in de bovenste lagen 
van den grond. In het midden van den zomer trekt deze 
massa naar boven, wordt geelwit en gaat op eenige centi- 
meters afstand boven den grond, tusschen de grashalmen, 
over tot het vormen van witte vruchtlichamen, die in 
plekken bijeen zitten en elk ongeveer zoo groot als een 
okkernoot zijn. De witte vruchtlichamen vormen een spons- 
