56 
van de firma L. Späth te Berlijn, struiken van eene soort, 
genaamd „Smith's improved’, die als onvatbaar voor 
den Amerikaanschen kruisbessenmeeldauw moest gelden; 
maar deze struiken schenen hem toch te zijn aangetast, 
hetgeen dan ook door mij werd geconstateerd. 
Tenzij spoedig van Regeeringswege krachtig wordt inge- 
grepen, zal weldra de Amerikaansche kruisbessenmeeldauw 
over ons geheele land verbreid zijn. — 
Eene andere meeldauwzwam kwam dit jaar door bijna 
ons geheele land in zeer sterke mate op de erken voor, die 
zelfs op groote afstanden er geheel wit uit zagen. Aangetast 
werden in hoofdzaken, het kreupelhout en de kleinere 
boompjes. De Amerikaansche eiken bleven er echter geheel 
van verschoond. Bepaaldelijk de bladeren der jonge scheuten 
waren er zoodanig mee besmet, dat de groei er in sterke 
mate door belemmerd werd. Ook de jonge eiken in de 
kweekerijen en de boompjes op de kiembedden hadden 
er veel van te lijden. Merkwaardig was dat de kwaal niet 
alleen geheel Nederland door in bijzonder sterke mate 
voorkwam; maar ik nam haar in rgo8 ook waar in Duitsch- 
land langs den Rijn tot bij Frankfort en in Ober Hessen 
(Bad-Nauheim en Friedberg), eveneens in de Belgische 
Kempen en in Belgisch Limburg; terwijl zij evenzeer in 
Noord-Frankrijk moet zijn voorgekomen. De meeldauw- 
zwam, die deze ziekte veroorzaakte, werd alleen in den 
conidiën voortbrengenden vorm (Oidzum) waargenomen; 
ook in het najaar en den winter waren op de aangetaste 
bladeren der zieke eiken geen peritheciën te vinden, zoo- 
dat niet kon worden uitgemaakt, met welke soort van meel- 
dauwzwam wij te doen hadden. Het meest algemeen is hier te 
lande op eiken P/yllactinia suffulta Sacc; die soort is het 
echter waarschijnlijk niet geweest, daar deze zwam ook 
op vele andere soorten van loofhout voorkomt, zooals op 
pereboomen, meidoorn, kamperfoelie, esch, els, berk, 
beuk, haagbeuk, hazelaar, en deze gewassen meestal, ook 
vlak in de buurt van de aangetaste eiken, geheel vrij 
bleven. Reeds in 't vorige jaar deed de eikenmeeldauw, 
hoewel slechts plaatselijk, van zich spreken. (zie „Mede- 
deelingen der Rijks Hoogere Land-, Tuin- en Boschbouw- 
school’, 1 bl. 44). 
