64 
Clasterosporium carpophilum Aderh., de oorzaak 
van de z.g. „Magelschotzrekte”", die verschillende steenvruch- 
ten, het meest perziken en kersen, aantast, kwam te Bos- 
koop op jonge oculaties van Pyunus triloba voor, en 
deed daar bladeren en jonge twijgjes afsterven ; gomvormig 
was bij dit geval niet opgetreden. Daar in 't algemeen 
alle Amygdaleeën voor deze ziekte gevoelig zijn en dus 
weer de jonge oculaties kunnen besmetten, is het altijd 
aangeraden om deze laatsten, zoodra ze zich beginnen te 
ontwikkelen, herhaaldelijk met Bordeauxsche pap te be- 
spuiten. (Zie over de hagelschotziekte bij steenvruchten. 
Ritzema Bos „Ziekten en Beschadigingen der Ooftboomen”’, 
IL, bl. 79). 
Het zwart der kruisbessen, veroorzaakt door eene 
zwartswam, is eene ziekte, die pas sinds een paar jaren bekend 
is en het eerst werd beschreven in mijne door de Directie van 
den Landbouw uitgegeven brochure, getiteld: „De Amerikaan- 
sche kruisbessenmeeldauw’’ (bl. 12, fig. 3 van de plaat). Het 
bleek nu, dat deze kwaal vrij algemeen in de Betuwe verbreid 
is, en ook onder Vlijmen en Cuyk voorkomt. Ook blijkt de 
ziekte tegenwoordig meer ernstige gevolgen te hebben, dan 
aanvankelijk het geval scheen te zijn. Van de aangetaste 
vruchten viel een groot gedeelte reeds in onrijpen toestand 
af; in ieder geval bleken zij waardeloos te zijn. Als be- 
strijdingsmiddel van deze kwaal zou men eene bespuiting in 
‘t vroege voorjaar met Bordeauxsche pap kunnen beproeven. 
Heterosporinm echmulatum Cooke kwam dit jaar 
te ’s Gravenhage voor op Amerikaansche angelteren. Deze 
zwam veroorzaakt niet alleen op de bladeren vlekken, 
maar ook de stengel kan aangetast worden; de planten 
komen dan gewoonlijk niet in bloei, en bezwijken soms 
aan de kwaal. De ziekte komt voor op anjelieren 
en duizendschoonen, zoowel buiten als in kassen, en kan 
door hare snelle uitbreiding soms zeer schadelijk worden. 
Daar duidelijk gebleken is, dat vochtige, stilstaande lucht 
den voortgang der ziekte zeer bevordert, is het geraden 
om — bij kaskultuur — de kassen altijd flink te luchten; 
verder is besproeien met Bordeauxsche pap aan te raden. 
(zie „Tijdschrift over Plantenziekten’’, 1906, bl. 151). 
