68 
lingen van de Rijks Hoogere Land-, Tuin- en Boschbouw- 
school”, deel 1, bl. 68). 
Botrytis parasitica Cav. kwam dit jaar weer veel in 
bloembollenstreken voor, o.a. te Lisse, Honselaarsdijk, 
Wervershoof, enz. ; gewoonlijk worden tulpen er door aan- 
getast, maar sommige lrissen (met name Iris hispanica) 
blijven er niet van verschoond. De zwam vestigt zich ge- 
woonlijk aan den neus van den bol, die dan niet uitloopt 
of anders later omvalt. Eerst ontstaan conidiëndragers, later 
vindt men aan den top van den bol talrijke kleine, zwarte 
sklerotiën. Op de plaats, waar de bollen afgestorven zijn, 
kunnen de sklerotiën in den grond achterblijven, zoodat 
deze plek ook ‘tvolgend jaar de ziekte weer vertoont. 
Daarom moet men de zieke bollen uit den grond halen 
en verbranden; den grond van de besmette plek vervangt 
men door onbesmetten grond, waardoorheen men een likeur- 
glaasje vol carbolineum heeft gemengd. Na een maand of 
vijf is, althans op ouden duingrond, de schadelijke na- 
werking van het carbolineum vrijwel verdwenen, en kan 
de aldus behandelde plek grond weer beplant worden. 
Is het aantal aangetaste planten zeer groot, dan zou men 
desnoods ter voorkoming van aantasting der gezonde 
planten door conidiën van de zwam, nog eene bespuiting 
met Bordeauxsche pap kunnen toepassen. 
In de bloembollenstreek noemt men de door deze ziekte 
aangetaste planten: „vallers’”’ of „stekers; ook de bladeren 
worden door dezelfde zwam aangetast. (Zie „Weekblad 
voor bloembollenkultuur’’, 1908, bl. 937). 
Een omvallen der tulpen, dat niet door een parasiet 
veroorzaakt wordt, is door Sorauer beschreven. (Zie 
„Handbuch der Pflanzenkrankheiten”’, 1, bl. 648). De bloem- 
steel wordt dan op de eene of andere plaats week en de 
bloem valt om; volgens Sorauer wordt dit veroorzaakt 
door te sterk forceeren bij te hooge temperatuur. 
Eene soort van het geslacht Botrytis tastte te Breda en 
te Valckeslot de vruchtjes van kruisbessen aan, zoodat 
deze vóórtijdig afvielen. Aan de struiken was overigens 
niets ziekelijks op te merken; ze groeiden goed en de 
bladeren bleven ook intact. Men heeft op beide plaatsen 
