So 
soorten Keizer Alexander en Dean's Küchenapfel, doch de 
soort Blenheim pippin bleef er geheel van verschoond. 
Gewoonlijk leeft het rupsje van dit motje in lijsterbessen, 
doch het schijnt in den laatsten tijd steeds meer op appels 
over te gaan. Tot nu is een dergelijke beschadiging van 
appels in ons land opgemerkt te Diepenheim, Frederiks- 
oord en Makkinga. Het rupsje vreet fijne kronkelende 
gangen in het vruchtvleesch; is ‘t volwassen, dan kruipt 
het naar beneden en verpopt zich onder de schors of in 
den grond. Een zorgvuldig afkrabben der boomen is dus aan 
te bevelen. Het is van groot belang na te gaan of Argyresthia 
conjugella evenals Carpocapsa pomonella, onder insekten- 
vangbanden wegkruipt. (Zie „Mededeelingen’’, 1908, bl. 81). 
Zneurvaria capitella L., de z.g. spruitvreter aer bessen- 
struiken, kwam te Oosterbeek op aalbessenstruiken voor. Het 
insekt overwintert als ei; in ’t voorjaar vindt men dan de 
kleine, roode rupsjes in de knoppen, die zij van binnen 
uitvreten. Gewoonlijk vreet één rupsje meerdere knoppen 
na elkaar uit. De verpopping geschiedt in den grond, dicht 
bij de bodemoppervlakte. De mogelijkheid bestaat, dat 
twee generaties per jaar voorkomen. (Zie overigens Ritzema 
Bos, „Ziekten en Beschadigingen der Ooftboomen”’, III bl. 
rar). Als bestrijdingsmiddelen tegen dit lastige rupsje kan 
men noemen: het afplukken en verbranden der aangetaste 
toppen; verder eene bespuiting met een ro procentige émulsie 
van carbolineum in den winter, om de eieren te dooden. 
Coleophora Mhemerobtella Scop, het kokerrupsje der 
ooftboomen, veroorzaakte te Lottum groote schade in een’ 
appelboomgaard. Het rupsje overwintert aan de takken der 
vruchtboomen en vreet dan in ’t voorjaar de knoppen en 
de bladeren af. Eene zoouit gebreide aantasting van vrucht- 
boomen, als hier voorkwam, en waardoor de opbrengst 
zoo sterk geréduceerd werd, schijnt tot nog toe niet te 
zijn waargenomen. (zie Ritzema Bos, „Ziekten en Bescha- 
digingen der Ooftboomen,” III, bl. 140). 
Gracillaria svringella F., het seringemotje, kwam o.a. 
te Veur voor en veroorzaakte een bruin worden en afsterven 
van seringebladeren. 't Motje legt in 't voorjaar de eieren 
