Sr 
aan de jonge bladeren; de jonge rupsjes leven eerst in- 
wendig in het blad en mineeren dit. Later gaan zij 
buiten op 'tblad leven en rollen dit dan inéén. Er komen 
twee generaties van dit motje voor. Het spoedig afplukken 
der eerst aangetaste bladeren voorkomt eene groote uit- 
breiding (zie „Landbouwkundig tijdschrift’, 1898, bl. 108). 
De bruinkleuring der bladeren, die men bij deze kwaal 
aantreft, moet men niet verwarren met ‘t bruin worden door 
eene bacterieziekte, die, naar 't schijnt, gewoonlijk door 
vorstbeschadiging ingeleid wordt. (Zie „Landbouwkundig 
Tijdschrift”, 1rgoo bl. 70). — 
De larven van eene nog niet nader gedétermineerde soort 
van motjes deden te Zwijndrecht schade in bewaarplaatsen 
van lijnkoeken. De larven leefden 2x de lijnkoeken, verlieten 
deze echter soms en kropen naar de zoldering, vanwaar 
ze zich weer met een draad naar beneden eten zakken, 
zoodat over de lijnkoeken en van de zoldering eene spinsel- 
achtige massa hing. Daar de rupsjes waarschijnlijk in de 
reten verpoppen, kan men hier, evenals bij het rupsje der 
wormstekige appelen, oude moltondekens als lokmiddel 
voor verpopping probeeren; verder kan men de bergplaats 
van binnen geheel met witkalk laten bestrijken. Ont 
smetting der koeken door middel van zwavelkoolstof durf- 
den wij niet aanbevelen, omdat het zou kunnen zijn dat 
de lucht van deze stof lang aan de lijnkoeken bleef 
hangen en ze voor de consumptie ongeschikt maakte. 
Tinea granella L., de korenmot, kwam te Dalfsen in 
cichoreiwortels voor; gewoonlijk treft men de larve van 
dit motje alleen aan in graankorrels op graanzolders en 
in pakhuizen, en wel in rogge, tarwe, gerst, haver, maïs, 
rijst en waarschijnlijk ook wel in erwten en boonen. De 
motjes komen in ‘teind van Mei of begin Juni te voor- 
schijn en leggen hare eieren, gewoonlijk eenige honderden, 
aan de korrels van het gezolderde graan. De larve vreet 
eene korrel uit en gaat vervolgens naar eene andere 
over, deze aan de vorige vastspinnend met spinseldraden, 
waarin ook de excrementen zitten. (Bij de cichoreiwortels 
was dit spinsel bijzonder duidelijk zichtbaar, en had dan 
vaak een oppervlak van meerdere vierkante Meters; na- 
