IOO 
zich eenigszins anders voor te doen. Zij verspreidt zich 
daar van bepaalde punten uit in enkele dagen, en de een- 
maal aangetaste planten sterven af, zoodat zich diepe 
kommen in het vlas vertoonen. Te Laskwert daarentegen, 
waar de ziekte omstreeks half Mei 1908 zeer hevig 
optrad, hadden vele planten zich, toen op 30 Mei een 
onderzoek in loco werd ingesteld, eenigermate hersteld; 
toch was op de aangetaste perceelen het vlas sterk ge- 
dund, zoodat een te grove stengel op die landen werd ver- 
wacht. Geheele akkers waren hier gelijkmatig aangetast. 
Of men hier met een andere of met dezelfde ziekte te 
doen heeft als in het Westerkwartier, zou misschien later 
door lang voortgezette waarneming in die streken door 
een der ambtenaren van het Instituut voor Phytopathologie 
kunnen worden uitgemaakt. 
Het eenige wat wij nu hebben kunnen constateeren is, 
dat zoowel in brandig vlas in den Westpolder als in het 
zieke vlas, te Laskwert verzameld, Fusartum, maar geen 
Asterocystis aanwezig was. Een langer verblijf in de ge- 
teisterde streek zou ook benut kunnen worden voor het 
nemen van bestrijdingsproeven. Ook nu is door ons aan- 
geraden, na te gaan of uitbreiding der ziekte door Bor- 
deauxsche pap of door pyoctaninebesproeiïng kan worden 
beteugeld; en of de ziekte door zaadontsmetting met for- 
maline voorkomen kan worden; maar als men niet zelf 
deze proeven leidt en controleert, verneemt men er 
dikwijls geen resultaten van, of men weet niet in hoeverre 
eventueel verkregen resultaten zijn te vertrouwen. Een 
ambtenaar van het Instituut, die langeren tijd verblijf hield 
in eene geteisterde vlasstreek, zou tevens studie kunnen 
maken van de z.g. krul’ in het vlas, eene ziekte, die lang 
niet zoo algemeen voorkomt, maar die hier en daar in 
het Westerkwartier toch nog al schade veroorzaakt. Over 
‘talgemeen stond het vlas er echter in den zomer van 
1908 in Groningen goed bij. 
„tppeligheid” van appelen kwam dit jaar o.a. te Wijk 
bij Duurstede voor en wel bij de variëteit „Prince Albert”. 
De vlekken waren paarsrood, eenigszins onder het opper- 
vlak van de vrucht weggezonken. De oorzaak van dit ver- 
schijnsel is nog onbekend; Sorauer (zie „Handbuch der 
