109 
de mogelijkheid, dat de terugstraling der verhitte aarde 
(die inderdaad door de glasruiten wordt tegengegaan), in- 
dien zij vrij kon uittreden, weliswaar de temperatuur der 
kas eenigszins zou doen dalen, doch niet in die mate, dat 
deze daardoor voor de praktijk minder goed bruikbaar 
ware dan thans. Hij stelde zich m. a. w. voor, dat het glas 
in de broeierij nog vrijwel dezelfde diensten zou bewijzen, 
als het de eigenschap van lange ethergolven te absorbeeren 
niet bezat. Dit was echter proefondervindelijk uit te 
maken. Steenzout is nl. een stof, die ook voor lange golven 
zeer doorschijnend is; het kwam er derhalve op aan door 
een proef te beslissen of een kas voorzien van ruiten van 
steenzout een voldoende temperatuurverhooging onderging. 
Om dit te onderzoeken liet Wood een miniatuur broei- 
kastje van karton maken, dat door een tusschenschot 
middendoor was gedeeld. De eene helft was met een glas- 
plaat en de andere helft met een even groote en even 
dikke plaat van goed gepolijst steenzout gesloten. In elke 
afdeeling stak het reservoir van een thermometer. Nadat 
het kastje nu geheel in watten was gepakt, zoodanig dat 
slechts de ruitjes vrijbleven en de thermometerbuizen er 
buiten uitstaken, werd de toestel aan de zonnestraling 
blootgesteld. De temperatuur liep in de beide afdeelingen 
zeer hoog op, steeg zelfs tot 60° C. en hooger, en be- 
reikte onder de zoutplaat de hoogste waarde. Dit nu is 
hiervan een gevolg, dat zout het geheel der zonnestraling 
nòg beter doorlaat dan glas. Deze ongelijkheid kon Wood 
vervolgens buitensluiten door de zonnestraling, alvorens zij 
den toestel bereikte, door een glasplaat als ‘tware te 
filtreeren en aldus van hare langste golven te berooven. 
Toen bleken inderdaad de beide thermometers nagenoeg 
even hoog te stijgen; en daarmee dan achtte Wood de 
zaak uitgemaakt. 
Met een dergelijken toestel heb ik deze proeven her- 
haald en voorkomen bevestigd gevonden, ook nadat — 
ter vergrooting van de warmte-capaciteit — de ruimte in 
beide afdeelingen bijna geheel met kopervijlsel was opge- 
vuld. Een laagje beenderkool of een stukje dof-zwart 
papier dekte in dit geval het koper aan de voorzijde af, 
om zoowel de opslorping als de uitstraling te bevorderen. 
Het eigenlijke doel echter, waarmee ik het toestelletje 
