Er 
dat de opgenomen warmte door strooming — d. í. het 
ontsnappen en ververschen van de warme lucht — weer 
snel verloren gaat, gelijk het geval zou zijn indien geen 
ruiten waren aangebracht. 
Aan het slot van zijn opstel spreekt Weod nog het 
vermoeden uit, dat nu ook moet vallen de overeenkomstige 
theorie, die aan den dampkring eenzelfde werking toe- 
schrijft, ten opzichte van de aarde, als het glas voor de 
broeikas; dat m. a. w. uit het voorafgaande zou volgen, 
dat de aanwezigheid van een dampkring op de tempera- 
tuur der aarde niet van invloed zou zijn. Deze opvatting 
is evenwel een groote dwaling. 
De dampkring, die de straling der aarde vrijwel geheel 
absorbeert, ') kan tengevolge van zijne enorme massa de 
aldus opgenomen warmte geruimen tijd vasthouden. Boven 
elken cM.° van het aardoppervlak toch bevindt zich een 
luchtmassa van meer dan een K.G., met een warmte- 
capaciteit van + 250 gram. Calorimetrisch staat daarom 
de dampkring gelijk met een waterlaag van 2,5 m. dikte 
rondom de geheele aarde. 
Op afdoende wijze blijkt nog zijn invloed uit de vol- 
gende cijfers. Ingeval de aarde, van haren dampkring 
beroofd, vrij naar de wereldruimte uitstraalde, zou de wet 
van Stefan-Boltzmann van toepassing zijn, en de uitstraling 
bedragen: 
S =— a (273 + t£, 
waarin a een zekere constante voorstelt. De wet geldt 
weliswaar slechts streng als het oppervlak een volkomen 
straler is, doch deze voorwaarde is in ons geval van zeer 
lange golven tennaastebij vervuld. Door substitutie van 
de door Kurlbaum proefondervindelijk gevonden waarde 
van a, vindt men voor deze uitstraling bij de gemiddelde 
temperatuur der aarde (14°): 
S — 0,5 cal. per cM.? en per minuut. 
Vergelijken wij nu hiermee het bovengenoemde bedrag 
dat in werkelijkheid voor de nachtelijke uitstraling is 
gevonden en dat hiervan slechts een derde deel be- 
glee blast 2: 
