125 
Het aantal gekweekte houtgewassen is thans zeer groot, 
maar is klein begonnen. Allereerst heeft Moord- en Midden 
Europa haar contingent geleverd; betrekkelijk weinig plan- 
tensoorten uit die streek worden als sierplanten gekweekt 
(o.a. de Hulst, lex Aguefolium, en het peperboompje, Daphne 
Mezereunt), maar wel zijn langzamerhand van de Europeesche 
soorten zooals beuken, eiken, iepen, ook de hulst, vele 
varieteiten ontstaan of gevonden en in cultuur gebracht. 
Z. Europa, het Mriddellanasche-zeegebied en de Oprzent 
hebben na N. en M. Europa het eerst een bijdrage ge- 
leverd, o.a. de Paardekastanje, Aesculus Mippocastanum, 
die reeds + 1555 in kultuur kwam. Ook onze appel en 
peereboomen, onze gewone Plataan (P/atanus acerifolra), 
Tammekastanje (Castanea sattva), Sering (Syringa vulgaris), 
Boerejasmijn (Phr/adelphus coronarius), diverse rozen, Aho- 
dodendrum ponticum, Ceder van den Libanon, enz. enz. 
komen daar van daan. Vervolgens (in de 18° eeuw) heeft 
N. Amerika, in de eerste plaats de O. kant ons met veel 
boomen en heesters verrijkt. ) Vooral liefhebbers in Enge- 
land waren daarvan de bewerkers, en met den Engelschen 
parkstijl beeft het vasteland ook die liefhebberij voor 
vreemde boomen en heesters overgenomen; daarvan ge- 
tuigen de historische en ook thans nog beroemde parken 
van Wilhemshöhe bij Kassel, Herrenhaus bij Hannover, 
Glienike bij Potsdam, Muskau bij Breslau, enz. Van Amerika 
hebben wij onze z.g. Amerikaansche eiken (Owercus rubra, 
palustris, e.a), de Tulpenboom (Lerzoaendrum Tulipifera), 
de z.g. Acacia (Robtnia Pseudacacta), Catalpa bignontioides 
(Frompetboom), Acer Negunao (Eschdoorn met gevinde 
bladen), Acer dasycarpum (onechte Suikerahorn) en vele 
andere Acers; Arbes sanguineum, Sprraea ariaefolia, Sym- 
phortcarpus racemosa, Berberis Aguifoltum, Cornus alba, 
Ampelopsis hederacea (Wilde wingerd); ook vele Coniferen, 
Tsuga canadensis, Pseudotsuga Douglasi, Picea pungens, 
1) Noord-Amerika bevat een 160 tal geslachten van houtgewassen met 
+ 450 soorten, dus + 3 maal de hoeveelheid van Europa; het atlantisch 
gebied is rijker dan het pacifische, vooral in boomen, waarvan het atl. 
gebied 2 maal zooveel geslachten en soorten telt (+ 65 gesì. en 1605); 
gemeenzaam hebben het O. en W. gebied slechts een klein aantal soorten 
(o.a. Juniperus virginiana); de pacifische kant is vooral rijk aan Coniferen 
(+ 22 geslachten met 46 soorten tegen resp. 13 en 26 aan de atlantische 
kant; Europa bevat slechts een 7 tal geslachten met ongeveer 16 soorten.) 
