E39 
eenen geslachtsnaam en eenen soortsnaam die uit één tot vele 
woorden bestond, welke kenmerken der plant weergaven. 
Dat laatste was een voordeel: maar daar tegenover stond 
dat die namen moeilijk te onthouden en uit te spreken - en 
ook aan veel verandering onderhevig waren. Naast die 
soortnamen heeft Linnaeus daarom z.g. triviaalnamen inge- 
voerd, nietszeggende namen van één niet te lang woord; 
de soortsnaam moest er echter volgens Linnaeus bijblijven ; 
de triviaalnaam was alleen een vervoermiddel voor tong 
en pen. Langzamerhand is die triviaalnaam soortsnaam ge- 
worden, en dikwijls duidt hij ook iets van de plant aan; 
toch moet men daarmede voorzichtig zijn ‚ want het gebeurt 
ook wel dat de naam iets aanduidt wat niet juist is voor 
de met dien naam aangeduide plant; en zoo'n schijnbaar 
verkeerde naam is toch geldig (b.v. komt Azalea zudzca 
niet in Indie voor). Hoe de namen van vóór Linnaeus door 
en na hem veranderd zijn, is b.v. duidelijk uit het volgende: 
Phaseoloïdes carolintana frutescens scandens foliüs pinnatss 
Horibus coeruleis sprcatis in Miller Dict. 1737 is door 
Linnaeus, toen hij zelf nog geen triviaalnamen had inge- 
voerd, verkort tot Glycene caule perennt Linn. Hort. 
Cliff. 1737; en, ná de invoering der triviaalnamen is dit 
geworden Glycine frutescens Linn. Spec. Plant. 1753 
(de verandering van den geslachtsnaam was omdat Linnaeus 
geen geslachtsnamen duldde die gevormd waren uit een 
anderen geslachtsnaam en den uitgang ofdes (gelijkende op); 
hij vond dat iemand die zulke namen gaf geen botanicus 
maar slechts een bofauzcoïdes was!). Er zijn personen ge- 
weest die de voordeelen der korte binominale nomenclatuur 
hebben trachten te vereenigen met de voordeelen der 
vroegere veelwoordige soortsnamen. Het meest curieuze 
voorbeeld daarvan is de methode van eenen onbekende die 
(in 1782) voorstelde ieder kenmerk door een letter uit 
te drukken en op die wijze de kenmerken van een plant 
in drie woorden neer te leggen die uit de betreffende 
letters waren gevormd. Het eerste woord zou kunnen uit- 
drukken de klasse en orde van het stelsel van Linnaeus 
waartoe de plant behoort; b.v. beteekent in Az A: r 
stamper, ï : 5 meeldraden. Het tweede woord geeft eigen- 
schappen der bloem aan, de re lettergreep van het vrucht- 
beginsel en de vrucht, de tweede van de bloemkroon, de 
