140 
derde van den kelk; zoo beteekent Sóy-Az-fra een plant 
met onderstandig vruchtbeginsel (5), een besvrucht (6) en 
met vele zaden in een driehokkige vrucht (y); met een 
onregelmatige kroon (4) die 5 spletig is (2); met een 
cylindervormige kelk (f) die getand (r) is en uit slechts 
één blad bestaat (a). Het derde woord drukt vegetatieve 
kenmerken uit, de 1, lettergreep die van de geheele plant, 
de z2° van de bladen en de 3° van de bloeiwijze; Aem- 
zdab-ban duidt aan dat de plant houtig (£), van manshoogte 
(2) en een klimplant (me) is, dat de bladen zittend en sten- 
gelomvattend (z), overstaande (d), enkelvoudig (a) en rond 
(6) zijn; dat de bloemen in hoofdjes (6) staan van meer- 
dere witte bloemen (a) die lekker rieken (x). De geheele 
naam Az Sbyhefra Romzdabban duidt Loncera Captfolium, 
een kamperfoeliesoort aan. Deze benaming heeft geen ingang 
gevonden. Wel is later door Noll in rgo3 nog eens het 
idee geopperd om, zooals genoemde schrijver de klasse 
en orde van Linnaeus wilde aanduiden bij den naam der 
plant, zoo den familienaam er in kenbaar te maken, aldus 
dat de afgekorte familienaam vóór aan den geslachtsnaam 
zou gevoegd worden b.v. Urt-laportea urens d.i. Laportea 
urvens, behoorende tot de familie der Urfecaceae. Ook dit 
is niet doorgevoerd. 
De benoeming der planten, ook in het binominale stelsel, 
heeft nog heel veel moeilijkheden opgeleverd; een tijd 
lang heeft er een ware anarchie geheerscht. Een massa 
homonymen en synonymen was daarvan het gevolg; de 
geslachtsnaam Nuttaltra is b.v. door 5 verschillende botanici 
aan 5 verschillende plantgroepen gegeven; Seguoza, de 
Reuzenboom van Californie, heeft in het geheel 5 geslachts- 
namen gekregen, een ander geslacht (Cocculus)zelfs 8. Met 
Spuraea japonica zijn in den loop der tijden 5 verschillende 
planten bedoeld; de blauwe regen (Wistarva floribunda) is 
door ro verschillende namen aangeduid. 
In 1867 heeft Alphonse Decandolle ín opdracht 
van een botanisch congres wetten opgesteld („Lois de 
nomenclature”); In deze wetten werd o.a. voor de eerste 
maal het priorzterts beerip vastgelegd; d. w. z. voortaan mocht 
een bestaande naam niet door een anderen worden vervangen : 
en, wanneer dit geschied was, had de oudere naam recht 
van voorgang boven den jongeren; de Linneaansche be- 
