143 
die de oudste was van de plant verbonden met den verkozen 
geslachtsnaam; dit is de z.g. Kew regel. Moet de blauwe 
Regen dus Wzstarza heeten dan moet volgens de Engelschen 
de soortsnaam de oudste soortsnaam zijn die de plant als Wis- 
taria gehad heeft, d. i. Wistarta sinensis (Nutt. 1816). Noemt 
men den blauwen Regen echter G/yezne dan is de geldige 
naam (volgens den Kew Regel) G/yezne florvunda (Willd. 
1803). De vastelanders daarentegen geven aan de plant, onaf- 
hankelijk van den te kiezen geslachtsnaam, den oudsten soorts- 
naam „überhaupt; de oudste soortsnaam is Zorsbunda, dus 
moet de blauwe Regen dien soortsnaam hebben hetzij als 
Wistarra, Glycerine, Kraunhia, Phaseoloïides of Bradlea. De con- 
sekwentie van dit vastelands principe was in eenige gevallen 
verrassend; er ontstonden namen als Cafa/pa Catalpa, 
Filipendula Filipendula, Abies Picea (onze Den), Picea Abres 
(onze Spar); in Vilmorin's Blumengürtnerei, van 1896, 
Schneider's Wenterstudiën, Sargent's Manual of the 
Trees of N. Amertca vindt men dergelijke namen. 
Aan de andere kant gaf de Kew regel tot nieuwe sy- 
nonymen aanleiding; immers wanneer men een soort uit 
een geslacht haalt en tot een apart nieuw geslacht maakt, 
mag volgens den Kew regel bij dien nieuwen geslachtsnaam 
ook eenen nieuwen soortsnaam gekozen worden. ') Pus 
taxtfolia (onze Douglasspar) mocht dus, toen van de plant 
een apart geslacht, Pseudofsuga, gemaakt werd, volgens 
den Kew regel Pseudotsuga Douglasit genoemd worden; 
maar volgens den vastelandsregel moest ze Pseudotsuga 
taxifolia heeten. Een groep Amerikanen kwam met nog 
een ander principe voor den dag; ze wilde geen namen 
erkennen die ooit synonymen geweest waren („once a 
synonym, always a synonym''): dat deed o.a. een 5oo 
bestaande geslachtsnamen van hune plaats tuimelen (b.v. 
Forsythia Vahl 1805 dat een oude synonym uit het jaar 
1788 bleek te zijn), en nog andere regels pasten ze toe, 
b.v. een prioriteitsrecht van plaats naast dat van tijd; een 
Amerikaansche catalogus uit dien tijd (19o5)had dan ook 
namen die geen mensch kan thuis brengen. 
1) Zoo heeft b.v. ook Britton, toen hij de Carya soorten, die meest 
door Nuttall benoemd waren, onder MZzcorta bracht, tevens hunne soorts- 
namen veranderd, zoodat men heet: Carya tomentosa Nutt. —= Micoria 
alba Britt.; Carya alba Nutt. = Hecoria ovota Britt.; enz. 
