L46 
Een bizonder geval leveren nog de namen der tuin- 
varieteiten. Sedert het aantal er van sterk is toegenomen 
en verscheidene varieteiten weer nieuwe varieteitskenmerken 
vertoonden, zijn de namen er van dikwijls samengesteld 
geworden. Een treurvorm van de bruine beuk heet Fagus 
stlvatica var. purpurea pendula, een vorm met diep inge- 
sneden blad van een treurvorm van een éénbladige vorm 
van de gewone Esch heet Fraxinus excelsior var. mono- 
phvlla pendula lacintata; en kweekers maken die namen 
soms nog langer dan noodig is, en niet altijd zóó als de 
wetenschap het wenscht. In Weenen nu is besloten der- 
gelijke varieteiten door slechts één woord aan te geven. 
Wel mag men het woord lang maken en b.v. aldus vormen: 
Puwrpureo-pendula; maar dat doet men niet gaarne, vooral 
niet met drie en meer woorden; en aan de andere kant 
is het niet plezierig de eigenaardigheid van eene varieteit niet 
uit den naam te kunnen opmaken. In het arboretum vindt 
men de nieuwe opvatting dan ook niet altijd gehuldigd; 
uitdrukkingen als #ore pleno (met gevulde bloemen) fo/zs 
lacimatis (met fngesneden bladen), atropurpurea pendula, 
enz, zijn er nog veel gebruikt. Zoowel botanische als tuín- 
varieteiten zijn door het woordje var. (varietas) onderschei- 
den; wanneer echter tuinvarieteiten voorkomen binnen een 
botanische varieteit, dan zijn de tuinvarieteiten als f. (forma) 
behandeld. 
Op eene wandeling die we thans door het arboretum 
zullen maken, zal er gelegenheid zijn nog eenige namen 
nader te verklaren. 
Bij het huis van den tuinbaas beginnende, en rechts 
houdende, komen we allereerst langs het groote randperk 
dat met de Monochlamydeac bezet is; eerst de Fagaceac 
met de geslachten Owereus, Castanea en Fagus, dan de 
Betulaceae, Utmaceae, Moraceae, Satrcaccae, Fuglandaceae 
enz. Wegens gebrek aan ruimte staan ook in het grasperk 
links van den weg verschillende boomen tot die families 
behoorende. Laten wij even stilstaan bij twee jonge boomen 
achterin tusschen wilgen en populieren, nr. 608 en 607, 
„man en vrouw” genoemd van de z.g. zfalraansche popu- 
lier. Die man en vrouw vertegenwoordigen, wanneer ze 
tenminste de wettigheid van hun huwelijk en de zuiverheid 
van hunnen stam zullen bewijzen, eene nieuwe periode in de 
