E55 
eerste van af 1735 (het jaar van Linnaeus’ Systema Naturae 1.) 
is; maar andere botanici verwierpen dien en kozen den reeds 
veel gebruikten naam WZzstarta in hunne werken (o.a. in 
de meeste dendrologieën). Weer een ander botanicus dolf 
den vergeten naam Kraunhia op en verkoos dien (b.v. in 
„die natürlichen Pflanzenfamilien”’, het groote wetenschappe- 
lijke en populaire werk) omdat hij immers ouder was dan 
Wistaria en de eerste van af 1753 (het jaar van Linnaeus’ 
Species Plantarum 1.) 
De Amerikaan Greene koos Brad/ea, eenen naam van 
Adanson (die Glyane Linn. in Bradlea en Aôrus 
verdeeld had); alleen practici hielden den naam Gl/yeene vast, 
onder welken naam de plant in kultuur was gekomen en nog 
in vele catalogi voorkomt. Ook de soortsnaam gaf aan- 
leiding. tot verschil. Kuntze koos #oribunda als den 
oudsten, maar Voss wilde den alleroudsten po/ystachya 
hoewel die op eene vergissing berustte; en de dendrologen 
namen dien naam ook in hunne werken op; doch Schnet- 
der in zijn nieuwe dendrologie verkiest den soortsnaam 
sinensis, omdat de plant die Willdenow op het oog had, 
volgens hem niet zeker onze Blauwe regen is; in zijne 
Winterstudtën heet de plant nog AKwraunhia floribunda. 
In den Zuder Kewensis is de soortsnaam chtuensis uitver- 
koren omdat dit de oudste soortsnaam is die met den 
aldaar gekozen geslachtsnaam Wsstarza is verbonden (volgens 
den z.g. Kew regel). Ook de praktijk hield szzerszs als 
soortsnaam vast. Het congres in Weenen heeft erkend 
dat Kraunhia de wettige geslachtsnaam is (als zijnde de 
Ie van af 1753). Maar omdat die naam zoo weinig gebruikt 
is, heeft het bepaald dat Wzstarza behouden moet worden 
en geen andere; en met den naam Arawnhta moesten 
tevens de namen Mrplonyr en Zhyrsanthus op den Index 
geplaatst worden, welke na Kraunhva de rechthebbende 
namen waren. De soortsnaam moet volgens dat congres 
floribunda zijn, dat is de oudste soortsnaam van af 1753 
die deugdelijk is. Maar hiermede is de wereld natuurlijk 
niet in vrede; want in de laatste tiental jaren zijn vele 
belangrijke werken gereed gekomen, waarbinnen de be- 
namingsstrijd is toegepast; dus kan de vrede pas in latere 
werken worden gebracht, wanneer ten minste de schrijvers 
zich aan den uitspraak van het Weener congres houden; 
