162 
scheut te vormen die dan door vroege vorst werd be- 
schadigd. Daarom heeft Freiherr v. Fürstenberg in 
1902 zaad van Ps. Douglasit verzameld uit Britsch Co- 
lumbië, op ongeveer 53 breedte tusschen de Coast Ranges 
en de Rocky Mts, 380 K.M. van de kust. Hier vormt de 
Douglasspar geen tweede scheut; en ook de uit de ge- 
importeerde zaden opgekomen planten bleken dat niet te 
doen 1). De duitsche dendrologische Vereeniging heeft die 
zaden in het groot verkocht. 
De naam van den Douglasspar heeft ook een nomencla- 
torischen storm doorgemaakt die tevens aantoont dat het 
gemakkelijker is een principe vast te stellen dan door te 
voeren. Door een onderzoek van den Amerikaan S üd- 
worth omstreeks 1898 *®), dus in het heete van den nomen- 
clatuurstrijd, is gebleken dat Peuus batsamea Linnaeus 
1753, later door Miller Abzes balsamea genoemd, door 
Salisbury in 1846 als Pius taxtfolra beschreven is. Nu 
heeft Lambert, dit niet wetende of negeerende, in 1803 
in zijn groot werk over het geslacht Pinus onzen Dou- 
glasspar ook Pinus tarifolia gedoopt. Laat ik al dadelijk 
zeggen dat dus Zarzfolra de oudste soortnaam is van dezen 
spar en derhalve volgens de botanische wetten van 1905 
de soortsnaam moet zijn, tenzij (en hier blijkt al weder hoe 
lastig het is een principe door te voeren) men het eens 
is met den dendroloog Koch, die het lang niet zeker acht dat 
Lambert onder den naam Zuus tavzfolva den Douglasspar 
beschreven heeft. Maar de Amerikanen hadden in 1898 
hun principe „once a Synonym always a Synonym'’, en 
ook homonymen vielen onder dat principe. Derhalve was 
de naam Penus taxtfolra voor hen een onhoudbare naam; 
daar waren ze het overeens. Wat gebeurt verder? Poiret 
noemt in 1804 den Douglasspar Aôzes taxzfolia Lam b.; 
en dat ontbrandt nu den strijd. De naam is blijkbaar ge- 
maakt naar aanleiding van Peuus taxtfolia Lamb, die een 
homonym is met Zus tavifolta Sal. (onze Aôres balsamea) ; 
1) het is een afwijking van de kustvorm en f. caesia Schwerin ge- 
noemd; deze vorm is in Duitschland gebleken meer winterhard te zijn 
dan zelfs de glauca vorm; maar zij heeft de hardere groeikracht van 
f. viridis; cf. Mitth. d. d. dendr. Ges. 1rgog p. 103. 
2) Check list of the Forest trees of the United States, their names 
and ranges, 1898 (U. S. Dep. of Agr'c., Dir. of For.) 
Pa PER 
TS 
