eel 
dus is nu Abies taxifolia een synonym van een homonym; 
en daar de Douglasspar later tot een apart geslacht Psen- 
dotsuga gebracht is, is dus de naam farzfoka nog eens, 
als synonym, veroordeeld. Zoo sprak en drukte Südworth, 
en hij noemde den spar Pseudotsuga nwronata, een soorts- 
naam uit een der werken van Rafinesque die door 
Kuntze in zijn nomenclatorischen zuiveringsstrijd weder te 
voorschijn zijn gehaald en uitgepluisd met het oog op de na- 
men. Maar Süd worth is thans (sedert 1898) van een andere 
meening; terwijl andere Amerikanen den naam Pseudotsuga 
mucronata Südworth volhouden verwerpt Südworth hem; 
nu is nl. volgens hem Aôzes tarzfolia geen synonym meer 
omdat hij nu den naam als geheel beschouwt; een andere 
opvatting is thans volgens hem geen goede uitlegging van 
den regel „once a synonym always a synonym’’. En dus noemt 
hij nu in zijn jongste werk over de boomen van pacifisch 
Noord-Amerika, den Douglasspar, met voorbijgaan van den 
naam mucronata, Pseudotsura taxtfotra. Volledigheidshalve zij 
nog medegedeeld dat de naam Douglasspar de vertaling 
is van den soortsnaam Douglasii die haar ter eere van den 
onderzoekingsbotanicus Douglas (cf. blz. 129) gegeven 
is door Lambert in de 2° ed. van zijn genoemd werk; 
en met dien soortsnaam heeft de boom achtereenvol- 
gens Penus-, Abtes-, Picea, Tsuga- en Pseudotsuga Dou- 
glasiù geheeten; dat was nog de gelukkige oude tijd zonder 
zulke strenge regels. Alle botanici betreurden het, toen 
door de aangenomen regels van 1905 de bij ieder ge- 
bruikelijke naam Mouglast bleek te moeten vervallen. 
Wanneer Koch gelijk heeft (zie boven) zou de naam 
taxtfolia kunnen worden verworpen, maar dan blijft nog 
de naam meucronata van Rafinesque een hinderpaal voor 
Douglas’ naam. Drie Rafinesque heeft zeker niet vermoed 
dat hij: na een eeuw zoo verwenscht zou worden; zijne 
werken waren zoo rustig begraven in het stof der ver- 
getelheid; Otto Kuntze heeft hen weer voor den dag ge- 
bracht en ook zichzelf daardoor berucht gemaakt. Maar hoe 
er ook tegen beiden gepolemiscerd en gefulmineerd is, men 
heeft Rafinesque ten slotte niet kunnen negeeren; alleen 
zijn zeer vele van zijne geslachtsnamen op den „Index 
nominum rejiciendum’’ geplaatst, tot ergernis van zijnen 
pleiter Kuntze. 
