REEERATEN 
UIT HET INSTITUUT VOOR PHYTOPATHOLOGIE: 
IV. AUTOREFERAAT EENER VERHANDELING IN HET „TIJDSCHRIFT 
OVER PLANTENZIEKIEN , Deer XV, BLZ. IOO, OVER 
„De PERZIKDOPLUIS EN HARE BESTRIJDING. 
Van dit insect werd in de laatste jaren herhaaldelijk materiaal uit ver- 
schillende deelen van ons land aan het Instituut voor Phytopathologie 
toegestuurd. Inzonderheid in de Westlandsche perzikkassen komt het 
algemeen voor. De verschillende outwikkelingsstadiën worden beschreven, 
zooals zij met het bloote oog en met de loupe kunnen worden waarge- 
nomen: de notedopvormige, kastanjebruine, glanzende, van deukjes en 
ribbeltjes voorziene oude schilden, die altijd op de overjarige takken te 
vinden zijn; de nieuwe generatie, die tegen het einde van Mei uit de, onder 
het moederschild gevormde eieren kruipt en zich naar de bladeren begeeft, 
en het winterstadium, dat bij het afvallen der bladeren naar de twijgen 
trekt en zich eerst in het voorjaar vastzuigt. Dan heeft de vorming van 
eieren plaats, terwijl bij de daarmede gepaard gaande opzwelling de kleur 
van geelachtig tot kastanjebruin overgaat. De honingdauw- en bijkomstige 
roetdauwvorming is zeer overvloedig. Voor den microscopischen bouw wordt 
verwezen naar eene studie van Paul Marchal, aan welke ook figuren 
ontleend zijn. De soort is Zecantum cornt; L. persicae komt alleen in 
meer Zuidelijke streken van Europa voor. ns 
L. cornt is weinig beperkt in de keuze zijner voedsterplanten ; in Holland 
komt hij, zooals uit aan het Instituut toegezonden materiaal bleek, voor 
op perzik, peer, wijnstok, aalbes, zwarte bes, kruisbes, framboos, Buxus 
sempervirens, Thuya occidentalrs en Vrburnum macrocephalum. (Sedert is 
hij ook op Arbes sanguineum aangetroffen). Buiten ontwikkelt hij zich alleen 
op ingesloten en beschutte plaatsen; op alie perziksoorten en op alle 
grondsoorten van het Westland werd hij waargenomen 
