V. AUTOREFERAAT VAN EENE VERHANDELING IN HET „Tijp- 
SCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN', DeeL XVI, BLz. 16, 
„Over DE BEREIDING vAN BORDEAUXSCHE Pap”. 
Een vergelijkende proef werd genomen over de duurzaamheid van op 
verschillende wijze bereide Bordeauxsche pap met het volgende resultaat: 
Het is zeer verkeerd de beide bestanddeelen in geconcentreerden vorm 
bijeen te voegen en dan met water aan te lengen; ook is het af te raden 
de bestanddeelen te mengen als de kopervitriooloplossing nog warm is. 
Het toevoegen van de kalk als brei bij de verdunde kopervitriooloplos- 
sing (methode C. Nobel) vermindert de duurzaamheid niet; de aldus 
uit gelijke deelen kopervitriool en kalk bereide pap is zelfs nog iets duur- 
zamer, dan die, welke verkregen is door menging van de in evengroote 
hoeveelheden water opgeloste bestanddeelen. Wat de menging der oplos- 
singen in gelijke hoeveelheden water betreft, zoo is het beter de koper- 
vitriooloplossing bij de kalkmelk te roeren dan omgekeerd, ofschoon dit 
slechts een betrekkelijk klein verschil maakt. 
Van zeer groot belang is evenwel de verhouding der hoeveelheden koper- 
vitriool en kalk. Het door Kelhofer verkregen resultaat, dat de pap duur- 
zamer is naarmate men de overmaat kalk minder groot neemt, werd bevestigd. 
Uit proeven van Kelhofer is gebleken, dat het koper van een pap met 
grootere overmaat kalk meer bestand is tegen de chemisch oplossende werking 
van den regen, terwijl dat van een pap met geringe overmaat kalk beter 
bestand is tegen de mechanisch afspoelende werking daarvan. Uit onder- 
zoekingen van Ruhland blijkt, dat de pap werkzamer is, naarmate zij 
een geringere overmaat kalk bevat. Wanneer nu de hoeveelheid kalk half 
zoo groot genomen wordt als de hoeveelheid kopervitriool, zooals het 
Instituut voor Phytopathologie tegenwoordig aanbeveelt, voldoet de pap 
zooveel mogelijk aan de eischen van duurzaamheid bij bewaren, werk- 
zaamheid en duurzaamheid na uitsproetïing. De volgens C. Nobel bereide 
pap bevat op 4 deelen kopervitriool 3 deelen kalk en nadert daardoor 
in duurzaamheid tot die, welke door het Instituut wordt aanbevolen. Zeer 
praktisch is de methode C. Nobel, omdat telkens de voor één pulveri 
