d5 



Hoe gering die kromming echter is voor eenc waarde van x 

 niet grooter dan die van de diepten, waartoe de temperatuur 

 der aarde gemeten is geworden , blijkt duidelijk door de waarde 



van 1/ te berekenen voor x =z 530 M. of z= 



"^ 12000 



r 

 en voor x = 1060 » =: 



bOOO. 



Men vindt dan dat de temp. aangroeiing tusschen O en 530 M. 



in reden staat tot die tusscben O en 1060 M. 



, 12000 6000 , . ^ „^^^„ 



als — d. 1. = 1 : 2,0003. 



(11999)2; (5999)2 



Wanneer dus de temp. der aarde tusschen O en 530 M. 

 toeneemt met 20°, dan zou die aangroeiing voor de volgende 

 550 Meters diepte 20 (2,0003— 1) = 20°,006 bedragen. Wan- 

 neer dus de gt.Pr. de wet der warmtevoortplanting uit het cen- 

 trum volgde, dan zou men de temperatuur der aarde tot op 

 ruim 1000 meters diepte moeten meten tot op 0,006 of 1/167°C. 

 nauwkeurig om iets te bespeuren van verandering in de 9/. D.M. 

 Aangezien zoo nauwkeurige metingen, vooral wegens de on- 

 vermijdelijke storende invloeden , ten eenenmale onbereikbaar 

 zijn, zoo zouden onze temperatuurmelingen niets anders dan 

 eene constante tft.h.M. hebben doen kennen, wanneer de 

 temp. der aarde door geen anderen invloed beheerscht werd 

 dan van warmtetoevoer uit eene inwendige, heete kern naar 

 het oppervlak. 



Nog volgt uit deze beschouwing de zeer gewichtige gevolg- 

 trekking , dat voor het geval , dat de temp. der aarde tot op 

 1000 Meters diepte, met onze gebrekkige middelen van waar- 

 neming constant was bevonden, en dus de yt. D. M. oneindig 

 groot, daaruit nog niet zou mogen besloten worden, dat de 

 aarde in zijn geheel tot op die temperatuur zou zijn afgekoeld. 



C 6' 



Blijkens de vergelijking (III) , 1/ = — of j; = — nadert x voor 



X y 



steeds kleinere waarden van y, meer en meer oneindig: de 



as waarop de diepten worden gemelen is dus asymptoot aan de 



