130 



temp w, op eene diepte voorkomt overeenkomende met eeuc 

 bolvormige kern, waarvan de straal z=:r is, en dat de afkoeling 

 aan het oppervlak van de aarde, die R lot straal heeft, /c 

 bedraagt, dan zullen beider invloeden op de fft.Pr. gelijk zijn 



voor IV r'2 z= k R^ of voor r = R \f— 



tv 



dat is bij /cz=Q6 en w^oOOO voor r 1=0.148 R. 



Zoodra dus de straal van de kern grooter is dan 0,148 maal 

 de straal der aarde, is de invloed van de inwendige warmte- 

 bron op de (jt.Pr. grooter dan van de uitwendige afkoeling. 

 Daar nu de gesmolten kern, op geologischen grond zeer waar- 

 schijnlijk meer dan 0.9 R tot halve middellijn heeft, zoo is 

 dus reeds uit deze redeneering A priori aan te nemen , dat 

 de wet der centrale warmtevoortplaiiting veel meer dan die der 

 uitwendige afkoeling de wet der voorhanden yt.Pr. beheerscht. 



Na dan nu de wetten van warmtetoevoer en van uitwendige 

 afkoeling ieder afzonderlijk te hebben behandeld, gaan wij 

 over tot de theoretische behandeling van de resultante van beider 

 invloeden, dat is 



De wet der Geothermische Progressie, 



Wanneer in fig. VIII de kromme lijn EFG Tdie van warmte- 

 toevoer uit de inwendige warmtebron voorstelt, met de lijnen OQ, 

 en OE tot coördinatenassen, en die tot vergelijking heeft, — zie (II) 



hr^ (m — x) -+- a (f — mf x 



''~ m [r—xf '. 



dan is voor ;j;=:0; y = b, en stelt dus de lijn O E de waarde 

 van h voor, dat is de temp. die aan het (»ppervlak dor aarde 

 eigen zou zijn, wanneer die niet door uitwendige afkoeling 

 verlaagd werd. Zij verder de lijn RDAFCSAe hyperbool op hare 

 rechthoekige asymptoten, overeenkomende met de wet der uit- 

 wendige afkoeling. Dan zal, wanneer de oorsprong, het punt il/ 

 goed geplaatst is, en de onderlinge afstand M E door n wordt voor- 

 gesteld , de waarde der afkoeling voor elke diepte x -f- n gelijk 

 zijn aan de bij die diepte behoorende ordinaat y^. 



