134 



n=zllQ voldaan wordt. Met deze gegevens wordt 

 q2 — 6,2q + 0.9693 :=0. 

 en q=i 0,0605. 

 Deze uitkomst, ofschoon zeer aannemelijk wat de waarschijn- 

 lijkheid betreft, zou leiden tot de vergelijking der Gt,Pr. 

 _ 92 -f- 42647 f/ 51216 



•^ "~ (1 — f/)2 " 776 -l-a? 

 maar deze geeft voor x = 728, // = 62.7 hetgeen 4,°7 te hoog is. 

 Door uit de waarnemingen van Sperenherg lot gegevens te 



kiezen. 



bij x= O 220 en 1064 Meters. 

 */= 9 21.6 en 46,°5 

 wordt & = 87,27 en n— 1146,6 

 volgens de grensbepaling van n, heeft men, bij a-en //=--220en 21.6. 



>i=:> 1146,2 

 waaraan dus door w=: 1146.6 voldaan wordt. 



Deze gegevens met .r, y = 220 en 21,6 geven 

 q2 — 2.19 q -I- 0.9709 z=; O 

 met q = 0,6174, of .r::^ 0.6174 r 



Volgens deze benadermg van q, zou dan uit de diepe tempe- 

 ratuurmetingen te Sperenherg en op Java volgen, dat de aard- 

 korst, in de veronderstelling dat de smelthitte 5000° is, tus- 

 schen 6° en 52° Nr. Br. eene dikte zou hebben van niet min- 

 der dan vier tot zes tienden van den aardradius, wanneer na- 

 melijk het geleidend vermogen van het gesteente voor de warmte 

 tot op die diepten homogeen en gelijk was aan dat van grond- 

 soorten tot op 1000 M. diepte. 



Daar dat geleidend vermogen echter met de diepte, tenge- 

 volge van toenemend specifiek gewicht, toenemende drukking en 

 toenemende temperatuur zeer waarschijnlijk mede aangroeit, 

 zoo zou dan bewezen zijn dat de diepte der temp. van smelt- 

 hitte, lusschen de genoemde geogr. breedten, gemiddeld minder 

 moet zijn dan de halve aardradius. 



De gevolgde benadering wijst echter zelve don weg tot eene 

 veel nauwkeuriger beiKihng van de waarden h, n, en (j. 



Hel is namelijk gebleken dat de eindvergelijking van de wet 



