270 



15 Augustus. Het weer bleef regenachtig, doch wijl wij 

 hier een paar dagen tot regeling van zaken moesten verblijven, 

 had ik tijd genoeg, om bet op de reis verzamelde te verzorgen. 



Toen de regen ophield, beklommen wij om 11". v. m. het 

 zeer steile bergpad, dat van Ngabang tot hiertoe en verder 

 naar het gebergte , langs de rivier voortloopt. Dit hoogste punt 

 was 240". boven de rivier en 570". boven zee gelegen , zoodat 

 wij met al ons sukkelen over de riam's nog slechts 150". boven 

 de zee verheven waren. De benedenste helling van dit steile 

 pad was reeds in kultunr geweest, doch boven vonden wij 

 nog oorspronkelijk woud, waar ik nog eenige planten oogste, 

 onder anderen een paar soorten van eenstammige Pinanga's die 

 bijna rijpe vruchten hadden; ook de fraaie bontbladerige Leea 

 en prachtige dikke bamboe, kwamen hier voor. Om 12". wa- 

 ren wij op de Pankalan terug. 



Wij waren hier nu in 't hartje van het diamantenland en 

 hoe gewaagd ook . dringen de chineezen toch al verder en ver- 

 der het land in: menige chinees is in deze streken door de 

 Dajaks van zijn hoofd beroofd geworden. Er worden in den 

 omtrek vele pariet's en zelfs eene chineesche kampong gevonden. 

 Over hel geheel is het land hier reeds bergachtig en is van over- 

 stroomingen geen kwestie meer. Het grensgebergte met Sam- 

 bas en Sarawak wordt hier ook duidelijk zichtbaar. 



16 Augustus des v. m. 9". wandelden wij het bosch in om 

 eene in wording zijnde waterleiding — tot het aanleggen eener 

 pagong — te bezichtigen , wij zagen daar een voor de inlanders 

 bijna onmogelijk werk, waaraan men reeds een paar jaren ge- 

 arbeid had en dat over twee jaren waarschijnlijk nog niet ge- 

 reed zal komen. Het werd door Dajak's in heerendienst uit- 

 gevoerd, voor rekening van een der Pangéran's en bestond in 

 niets minder dan de doorgraving van een bergrug, ter diepte 

 van + 20". en ter lengte van + 50\ waarvan nog maar een 

 klein gedeelte was uitgespoeld, niet door water van boven ko- 

 mende, maar door hetzelfde water dat men voor de pagong 

 benuttigen wilde, dat aan eene zijde werd ingelaten om aan 



