5 
eene kleine verdieping van den grond gelegde bamboebladen 
en behooren dus tot de eenvoudigste, die men zich den- 
ken kan. Elk van hen bevatte twee eijeren, zijnde die uit 
het eene nest eenigzins donkerder gekleurd dan die uit de bei- 
de andere, waarschijnlijk omdat zij, gelijk bij het uitblazen 
bleek, reeds bebroed waren. Deze eijeren hebben, gelijk 
die van Caprimulgus europaeus L., een’ schoon elliptischen 
vorm, zoo dat men moeijelijk een spits en een stomp ein- 
de onderscheiden kan. Hunne lengte is 50 mm. (bij het 
eene slechts 28 mm.), terwijl hunne grootste dwarsche door- 
meter 21—22 mm. bedraagt. Hunne grondkleur is een zacht 
naar het gele hellend wit, waarop zich verscheidene, 
meestal niet groote, in het roodkleurig spelende, grijsach- 
tig-bruine en aschkleurige vlekken bevinden, die, vooral 
de laatstgenoemde, tegen het stompe einde talrijker zijn, 
zonder hier bepaald eenen vlekkenkrans daar te stellen. 
De grijze vlekken liggen blijkbaar dieper dan de meer 
oppervlakkige roodachtig-grijsbruine. De beide reeds eenig- 
zins bebroede eijeren hebben eene donkere, meer naar 
het bleek roodachtig-gele hellende grondkleur, terwijl de 
vlekken eenigzins talrijker en meer gelijkmatig over de geheele 
oppervlakte verspreid zijn, dan bij die uitde beide andere 
nesten, welken ze overigens in vorm volkomen gelijken. 
Doordien ik zelf den broedenden vogel bij het nest gezien en 
tevens in handen gekregen heb, kan geen twijfel bestaan, 
dat ook dit nest wezenlijk aan C. macrourus toebehoorde. 
2. Palaeornis pondicerianus Vig. t) Ofschoon die vogel 
overal op Java voorkomt, wordt hij toch niet op alle plaat- 
sen even menigvuldig gevonden, want terwijl hij in zeke- 
re streken tot de meest gewone vogels behoort, moet men 
in andere dikwerf langeren tijd naar hem zoeken. Hij be- 
woont hoofdzakelijk de heete, lage streken en de voor- 
bergen tot in hoogten van 4000 vaet. In het hoogere gebergte 
1) Psittacus pondicerianus auct. — Maleisch « bettet.” 
