bed 
J 
melde avond-vereenigingen niet plaats. Tot het aanleggen 
van het nest bezigen zij, gelijk de spechten, boomgaten 
en spleten, tot welker vergrooting en verwijding hen de ste- 
vige snavel zeer te pas komt. Tot nog toe heb ik het nest 
slechts twee malen gevonden, en wel steeds in een’ hollen 
boomtak, omtrent 40 of 50 voet boven den grond. Elk 
van hen bevatte slechts één ei. Toch geloof ik dat de vogel 
wel een grooter getal eijeren, ten minste twee legt. Deze zijn 
op een’ witten grond van onregelmatige, vuilachtig bruine 
vlekken en strepen voorzien, die men op het eerste ge- 
zigt voor toevallig opgekomen zoude kunnen houden. Zij 
ontbreken overigens op het een van de in mijn bezit zijnde 
eijeren bijna geheel of zijn in slechts geringen aantal 
voorhanden. De lengtedoormeter der eijeren is 24—25 mm., 
hunne grootste dwarsche doormeter 14—15 mm. 
5. Centropus affinis Horsf. *) Deze en de opvolgende groo- 
tere soort bewonen niet, gelijk de echte koekoeken, het 
eigenlijke woud, maar veeleer de met laag kreupelhout, 
alang-alang en glagah begroeide hellingen der heuvels en 
dalen. Hier leven deze vogels sul en verborgen en ver- 
raden hunne tegenwoordigheid ook niet door hunnen roep, 
die met betrekking tot het geluid wel eenige overeenkomst 
heeft met dien van den europeschen Cuculus canorus L., 
maar veel minder luid is en daardoor slechts op korten 
afstand vernomen wordt. Hij luidt als boeboet, doedoet of 
doedoedoet en heeft buiten twijfel de aanleiding tot de in- 
landsche benaming van den vogel gegeven. Slechts on- 
gaarne verlaat hij de door hem bewoonde wildernissen en 
zoekt aan een opkomend gevaar het liefst tusschen de strui- 
ken heen loopende en vladderende te ontsnappen. Plotse- 
lings opgejaagd, haast hij zich, op geringe hoogte boven de 
aarde heenvliegende, de naaste struiken te bereiken en zich 
1) Hierte lande onder den naam ,,doedvet” algemeen bekend. Onderscheiden 
van de opvolgende soort heet hij ,,doedvet tjaladok”. 
