6 
hier te verbergen. Het nest heb ik, doordien de vogel in 
de ommelanden van Gadok menigvuldig voorkomt, dikwerf 
gevonden. Allen stonden in het midden der digtste strui- 
ken, op geringe hoogte boven den grond op eenige oude 
stoppels, omgebogene of gebrokene halmen enz., tevens zij- 
delings gesteund en gedragen door de takken van de om- 
staande heesters. Allen bestonden enkel uit kunsteloos 
zamengevoegde en los verbondene alang-alang en gla- 
gahbladen, zoo dat ze bij het wegnemen van hunne plaats 
meestal reeds aan stukken vielen en slechts met moeite 
hunne uitwendige vorm eenigzins konde bewaard worden. 
Eenige van hen bevatten nog enkele droage bladen als onder- 
laag voor de witte, kalkachtig dof glanzige eijeren, welker 
spits einde sterk afgerond en van het stompe soms naauwe- 
lijks te onderscheiden is. Hun lengtedoormeter is 50—52 
mm., hun grootste dwarsche doormeter 25—25 mm. Meestal 
vond ik drie, soms ook maar twee eijeren in één nest. Wel- 
ligt behoorden deze aan jonge vogels toe. Eenige keeren 
vond ik ook, nevens twee van gewone groote, een derde 
opmerkelijk klein ei. De jonge, pas uitgebroede vogels 
hebben in de eerste dagen een wonderlijk, zeldzaam voor- 
komen. Hunne huid namelijk is zwart, ten gevolge van 
een onder de cutis rijkelijk voorhanden pigment, en op kop, 
hals en rug met witte, stijve, haarachtige vederen bedekt. 
De tong eindelijk is donker oranjerood met scherp afge- 
scheiden zwarte punt. Bij volwassen vogels is van het 
zwarte huidpigment slechts nog aan de glandula uropygi- 
alis eene laatste spoor te zien. Opmerkeljk eindelijk 
was het, dat ik over dag altijd het mannetje broedend 
vond en dit ook steeds in de, rondom het nest ge- 
legde, strikken werd gevangen, terwijl het mij slechts 
een enkele keer gelukte, na alvorens het mannetje te 
hebben gevangen, ook het wijfje te krijgen. Welk aan- 
deel aan het broeden het laatstgenoemde neemt, of het 
welligt bij nacht broedt of wel slechts van tijd tot 
tijd het mannetje aflost, kan ik niet met zekerheid me- 
