9 
verren afstand gemakkelijk erkennen. In de nabijheid 
van mijne woonplaats is een kleine beek, in welker steile, 
eene diepe kloof vormende oevers ik onzen vogel herhaal- 
delijk nestelende heb gevonden. Het nest bevond zich meestal 
aan het einde van eenen horizontalen, niet zelden meer dan 
een voet langen, door den vogel zelven gegravenen, pijpvor- 
migen gang of wel, indien de steenachtige grond het aanleggen 
van zulk eenen gang belette, onder eenen overhellenden steen, 
het rhizoma van een varen, enz. Eenige weinige drooge bladen 
of mosstukjes vormden de eenvoudige onderlaag voor de 
5-4 witte eĳjeren, die echter door aarddeelen meestal sterk 
bevuild waren, zoo dat hunne ware kleur eerst door af was- 
schen te herkennen was. Sommige van hen hebben versch, 
ten gevolge van den doorschijnenden oranjekleurigen dojer, 
eenen roodachtigen tint, die echter na het uitblazen spoedig 
verdwijnt. Overigens heb ik dit niet bij alle eijeren kunnen 
waarnemen, gelijk ook de in de nestholen gevangen vogels 
eenigzins verschilden. Een nader onderzoek zal toonen, of 
deze welligt, zoo als ik vooronderstel, twee verscheidene spe- 
cies zijn. De lengtedoormeter der eijeren is 50—52 mm, hun 
grootste dwarsche doormeter 25—26 mm. De meesten zijn 
op beide einden nagenoeg gelijkmatig afgerond, ofschoon 
zich niet zelden ook enkele langwerpige met de andere 
zamen in een nest bevinden. 
6. Haleyon omnicolor Bp. *) Deze bijzonder prachtig ge- 
kleurde vogel kan met regt een sieraad genoemd worden 
van de stille, eenzame wateren, welker oevers hij, vooral wan- 
neer ze boschriĳk zijn, gewoonlijk met de vorige soort 
gezamenlijk bewoont. Hierdoor heeft men niet zelden 
gelegenheid, de gewoonten en leefwijze van beiden te 
gelijk te observeren. Hoe veel overeenkomst zij overi- 
gens ook onderling hebben, onderscheidt zich toch H. om- 
1) Aleedo omnicolor Reinw. — melanoptera Horsf. — De soendasche bena- 
ming hier te lande is ‚manoek hoerong.” 
