8. Pomatorhinus montanus Horsf. t) Ook deze vogel komt 
m de lagere landstreken in het algemeen slechts zelden 
voor en bewoont meer de met woud of kort hout bedekte 
hellingen der bergen. Hier zijn het hoofdzakelijk de na- 
genoeg ondoordringbare, uit digt kreupelhout, wilde pi- 
sang, alang-alang, varens enz. zamengestelde wildernissen, 
waarin hij zich bij voorkeur ophoudt. In geringer aantal, 
doch geenszins zelden, ontmoet men hem in het eigenlijke 
woud, doch ook hier steeds in de digte, tusschen het hoo- 
se geboomte staande struiken, nimmer in de kruinen der boo- 
men zelve. Aan gelegenheid, hem in de natuur te observeren, 
heeft het mij nog ontbroken en ik kan dus omtrent zijne 
leefwijze niets verder mededeelen. Ook het nest heb ik slechts 
één keer verkregen. Het stond midden in het kreupelhout 
op een klein, open plekje, onmiddellijk op den grond 
en heeft eene in het algemeen regelmatige, halfbolvormige 
gedaante. Tot daarstelling daarvan had de vogel in 
dit geval uitsluitend fijne halmen gebezigd. De geheele 
bouw is betrekkelijk hecht en duurzaam, niettegenstaande 
de nestwanden zoo weinig digt zijn, dat men bijna overal 
tusschen de halmen kan doorzien. Het bevatte drie, eenigzins 
langwerpige, glanzig witte eijeren, hebbende eene lengte 
van 26 mm. en eenen grootsten dwarschen doormeter van 
19,5—20 mm. 
9. Parus atriceps Horsf. °) Even als door haar vederen- 
kleed heeft deze mees, de eenige van dit geslacht op Java, 
ook met betrekking tot hare leefwijze, hare stem en ge- 
woonten de meeste overeenkomst met den europeschen 
Parus ater L. Zij komt hier te lande bijna overal voor 
en ik heb haar, behalve op de hooge bergen, én in het 
midden der oorspronkelijke bosschen, én in de dorptui- 
nen, én op geisoleerd staande struiken aangetroffen. Het 
is een gezellige vogel, die met uitzondering van den broed- 
1) In de omstreken van Gadok onder den naam „s„manoek koppi’ den inlan- 
ders bekend. 
2) Parus cinereus Vieill. — Maleisch ,,g/atik batoe.” 
