6) 
ko 
De 
J 
bruine en grijze vlekken zamenvloeijen en in elkander over- 
gaan. Im enkele zeldzame gevallen eindelijk zijn de vlekken 
over de geheele oppervlakte der schaal verspreid en alsdan is 
de door hen gevormde ring aan het stompe einde slechts on- 
duidelijk te herkennen of ontbreekt geheel. De lengtedoor- 
meter der eijeren is 25—25 mm, hunne grootste dwarsche 
doormeter 17—18 mm. 
15. Oriolus Horsfieldi Bp. *) Van de drie op Java voor- 
komende soorten van het geslacht Oriolus L. gelijkt geene 
in zoo menig opzigt op onzen europeschen wielewaal 
als de voornoemde. Hij onderscheidt zich echter, behalve 
door zijn vederenkleed, zeer bepaald van dezen, door de vol- 
komen gelijke kleur der beide seksen. Slechts door eenig- 
zins fraaier geel en dieper zwart onderscheidt zich het 
mannetje van het wijfje. Dit onderscheid is evenwel slechts 
bij oude vogels en meestal eerst bij vergelijking van ver- 
scheidene individuën duidelijk te herkennen, terwijl jonge 
uitwendig met zekerheid niet te onderscheiden zijn. Ook 
de jongen verkrijgen dadelijk het volkomen gekleurde kleed 
der ouden. Deze wielewaal bewoont hier te lande hoofd- 
zakelijk de lage, vlakke streken, als ook de heuvels en voor- 
bergen, is daarentegen in het gebergte en langs den bosch- 
zoom zeldzaam, wordende hij hier door eene kleinere, meer 
groenachtig geel gekleurde en vooral aan haren zwartachti- 
sen snavel kenbare, soort vervangen, welke nog niet be- 
schreven schijnt te zijn en dus welligt nieuw is. In voor- 
melde streken bewoont onze vogel hoofdzakelijk de met 
hooge, digtbebladerde boomen voorziene tuinen en _dorp- 
1) Oriolus galbula Horsf. In de omstreken van Buitenzorg is hij onder de 
Soendasche benamingen ,„mentjaroeng” of „„bintjaroeng” algemeen bekend, even 
als te Batavia onder de maleische namen „„tjelalong, tjelalongan” en „,„poelavan.” 
Deze laatste benaming is volgens mededeeling van mijnen vriend den heer R. 
Friederich afgeleid van het sanskrit-woord Koelavan, hetwelk ‚van vorstelijke af- 
komst” beteekent en aan onzen vogel buiten twijfel met het oog op zijne gele 
kleur is gegeven, welke kleur te dragen, gelijk bekend is, in het grootste gedeelte 
van oostelijk Azië een voorregt der leden der vorstelijke familiën is. Volgens 
Buffon (pl. enlum. 570) heet in Cochinchina de met onzen vogel verwante Oriolus 
cochinchinensis Br. ,„coel{avan’ en wel hoogst waarschijnlijk om dezelfde reden. 
