25 
grootsten dwarschen doormeter van 21—22 mm, zijn glan- 
zig wit en met bruinachtig-zwarte vlekken en punten ver- 
sierd, welke, ofschoon over de geheele eischaal verspreid, 
evenwel aan het stompe einde talrijker en grooter zijn. 
Tusschen deze bruinachtig zwarte vlekken bevinden zich 
enkele lichtere, grijze, welke meer onder de oppervlakte der 
schaal liggen. Dit is vooral aan gebrokene eijeren dui- 
delijk te herkennen, op wier binnenzijde men wel deze grijze 
vlekken, maar niet de zwarte ziet doorschijnen. 
16. Dicrourus cineraceus Bp.*) Gelijk elk landschap zeke- 
re eigenaardige planten en boomen bezit, welke aan het- 
zelve een algemeen karakter verleenen, zoo geldt dit- 
zelfde ook van de dieren, vooral van de vogels, welke 
door hunne levendigheid en vrolijkheid als het ware leven 
in de anders stille en doodsche natuur brengen. Deze niet 
te ontkennen invloed der vogels op het algemeen karakter 
van zekere landstreek zal des te opmerkelijker zijn, hoe 
meer zij door hunne leefwijze aan bepaalde distrikten ge- 
bonden zijn, in hoe grootere menigte zij voorkomen en 
hoe minder zij zich aan de oogen der menschen onttrekken. 
Onder deze typische vogels, die in een volmaakt natuur- 
tafereel niet mogen gemist worden, behooren op Java ook 
Dierourus longus T. en Dicrourus cineraceus Bp., die overal 
in tuinen en boschjes in en nabij de dorpen voorkomen en 
door hunne gewoonte, op vrije takken, palen enz. insek- 
ten zittende te bespieden, zich als het ware aan onze 
oogen opdringen. 
Dicrourus cineraceus is, behalve zijn grijs vederenkleed, 
reeds op verren afstand door zijne geringere grootte van 
den zwarten D. longus onderscheiden. Bovendien is de iris 
zijner oogen oranjerood, bij dezen daarentegen bloedrood. 
Gelijk men uit het boven gezegde zal kunnen afleiden, is 
D. cineraceus een van de meest verspreide javasche vogels en 
inde heete, vlakke kustlanden, even als in de voorbergen en 
1) Edolius eineraceus Horsf. Maleisch »sala goenting.” 
