27 
aangenamen, telkens tusschen gevoegden, knarsenden toon 
veel van zijne liefelijkheid verliest. Des ochtends voor zons- 
opgang zingt de vogel het iĳverigst, dikwijls ook des 
avonds, bijna nooit gedurende den heeten middagtijd. Hij 
is overigens weinig schuw en bij zijne gewoonte, zich in 
de buurt der mensehelijke woningen op te houden en veel 
op vrije takken te zitten, gemakkelijk te schieten. Het 
tamelijk platte, weinig diepe nest bevindt zich meestal op 
eene hoogte van 20—40 voet boven den grond en wel 
vooral op die plaats, waar een niet al te dunne tak zich in 
tweeën deelt. Het is zamengesteld uit halmen en worteltjes, 
zeer dikwerf ook uit de slangvormig gebogene stelen van Acro- 
stichum nummularifolium Schwartz, een parasitisch va- 
ren, dat in menigte de stammen en takken der boo- 
men bedekt. Al deze materialen worden door spinrag 
en rupsenweefsel naauwer verbonden, terwijl kleinere en 
grootere stukken van boommos (Lichenes sp. div.) steeds 
tot uitwendige bekleeding van het nest gebezigd worden. 
Inwendig bestaat het bijna uitsluitend uit de vezels van de 
arenpalmen. De beide eijeren, welker lengtedoormeter +# 25 
mm. en grootste dwarsche doormeter + 18 mm. bedraagt, 
zijn dof glanzig wit en met roodbruine, soms lichtere, soms 
meer donkere vlekken en punten versierd, tusschen welke 
zich nog, enkele, echter minder in het oog loopende en meer 
onder de oppervlakte der schaal liggende, grijze bevinden. 
Enkele van deze vlekken bevinden zich over de geheele schaal 
verspreid, in grooter getal echter slechts aan het stompe 
einde. 
17. Dicrourus longus Bp. t) Even als in hare leefwijze, 
gewoonten enz. komt deze soort ook in haren nestbouw 
metde vorige zeer overeen. Evenwel komt zij, ten minste 
in de omstreken van Gadok, in eenigzins geringer aantal voor 
dan deze, ofschoon de vogel daarom nog niet zeldzaam kan 
1) Edolius longus Temm.— forficatus Horsf. — Maleisch »serang bodok.” 
