118 
latjap uit het oogpunt der verdediging, was eene naauw- 
keurige verkenning van het eiland Noesa-kembangan en 
aanliggende kuststreken noodzakelijk, gevoelde men be- 
hoefte aan opnamen op zeer groote schaal van enkele on- 
derdeelen, benevens nivellering derzelve, en meer uitvoeri- 
ge dieptepeilingen binnen gemelde zeegaten, dan tot nog 
toe door de marine waren genomen. 
Ingevolge besluit van 11 September 1856 no. 84 werd 
het personeel, in Cheribon aanwezig, daartoe voor een ge- 
deelte bestemd. 
Onder aanvoering van den kapitein der Infanterie W. 
Beijerinck namen 5 à 6 mindere militairen daaraan deel 
en werd deze, in vele opzigten van hunne gewone werk- 
zaamheden afwijkende en vooral niet minder naauwkeu- 
righeid vorderende, arbeid in ongeveer één jaar tijds naar 
wensch ten einde gebragt. 
Gelijk zulks echter veelal het geval is, hoe meer men 
eene zaak van naderbij leert kennen, hoe meer gegevens 
men daardoor voor dezelve erlangt, des te duidelijker doet 
zich ook datgene voor, wat er tot eene volledige kennis 
van dezelve nog ontbreekt. 
Voldeed het zoo even besproken werk geheel aan de ver- 
wachting, voor zoo verre het daartoe vooraf opgemaakte 
programma dezelve vermogt op te wekken, onvoldoende 
bleek het alsnog te zijn ter juiste beoordeeling der defen- 
sieve aangelegenheden in dezen omtrek. 
Ook meer landwaarts in bleek eene volledige bekendheid 
met het terrein een onmisbaar vereischte en dientengevol- 
ge moest eene der minst bekende, meest woeste streken 
van Java nl. het z. w. deel der residentie Banjoemas, 
meer bekend onder den algemeenen naam van Daja-loe- 
hoer *), afwisselend nagenoeg niet anders dan moeras en 
moeijelijk bergland bevattende, worden in kaart gebragt. 
1) Daja-loehoer is eigenlijk slechts een onderdeel dezer landstreek, doch 
wordt veelal op het geheel toegepast. 
