van sprake is, in het berigt van den adsistent-resident 
van Keboemen, (Natuurkundig Tijdschrift Vierde serie, dl. 
VI, aflevering 4—6, pag. 585). 
Van sterken reuk naar zwavelwaterstofgas, waarvan bei- 
de spreken, was aan het door mij onderzochte water geen 
zweem meer te bespeuren !). Het water is helder met een 
sterk bruin aardachtig bezinksel, neutrale reaktie en zeer 
flaauw zoutachtigen smaak. Het soortelijk gewigt is 1.00107 
bij 280 CG. 
194.977 gr. verdampt lieten aan vaste bestanddeelen te- 
rug eene hoeveelheid van 0.215 gr. waarvan na uitspoeling 
met water 0.017 gr. terug gebleven zijn. 
In 1000 gr. hebben wij dus: 
1.1027 gr. 
oplosbaar 1.0156 gr. en in water onoplosbaar 0.0871 gr. 
De in water oplosbare zouten waren chloornatrium, 
chloorkalium, chloorcalcium, chloormagnesium en zwavel- 
zure kalk, benevens geringe hoeveelheden phosphorzuur, 
boorzuur, ammonia, organische stof en ijzeroxyde. 
Het onoploshare bestond voor het grootste gedeelte uit 
koolzuren kalk, benevens kiezelzuur, en koolzure magnesia, 
koolzuur ijzeroxydule en phosphorzuren kalk. 
Bij de verdamping ontstonden eenige gasbelletjes in het 
water, veroorzaakt door ontwijkend koolzuur; zwavelwa- 
terstofgas was noch door den reuk, noch door de reaktie 
met loodzouten aan te toonen. 
4. Mineraalwater van de dessa Wadas-malang. 
„Op een’ afstand van drie palen hemelsbreedte ten oos- 
»ten van de bron Sembodo, vindt men eene andere, die 
„ook vlak aan den oever van de gelijknamige rivier uit 
»de rotsen borrelt. 
1) In het water van Sembodo, dat in ‚„Junghuhn Java” beschreven wordt, is 
ook geene melding gemaakt van het voorkomen van zwavelwaterstofgas. Zie 
dat werk 2e editie pag. 1326. 
