158 
Verrigtingen der Ingenieurs van het Mijnwezen in Neder- 
landsch Indië. 
SuMATRA's WESTKUST. (PADANGSCHE BOVENLANDEN). — Gedu- 
rende de maand December kon wegens aanhoudend regen- 
weder niet op het veld gewerkt worden. In January 
hield de ingenieur Van Dijk zich bezig met een onderzoek 
naar het marmer, dat nabij Pisang aan de Masang-rivier 
voorkomt en naar de mogelijkheid van ontginning en af- 
voer daarvan. 
Genoemde ingenieur bevond, dat het hier voorkomende 
marmer tot eene uitgestrekte kalksteenformatie behoort. 
De hoofdmassa is donker blaauw tot bijna zwart van kleur, 
zeer fijn van korrel, gelijk van vastheid en bijna zonder 
aderen. Hiermede wisselt af eene even vaste en donker 
gekleurde soort, die op de doorsnede gestreept 1s als schie- 
fer en neiging heeft volgens evenwijdige vlakken te splij- 
ten. Hooger op moet eene fraaije licht gekleurde soort voor- 
komen, waarvan de ingenieur Van Dijk op het bezochte 
terrein alleen groote gerolde blokken aantrof. Deze soort 
is wit met ligtblaauwe en gele vlekken in aders. 
Nabij Pisang is de Masang nog niet te bevaren. Zij wordt 
dit eerst bij Bindjai, tusschen welke beide plaatsen nog 
geene begaanbare verbinding langs de rivier bestaat. Van 
Bindjai af is het vervoer te water naar zee mogelijk, doch 
er dient nader onderzocht te worden of het aanleggen van 
een kunstwerk, hetzij bij Ajer Kasing, hetzij bij Boekit 
Antokan voor de veiligheid noodig is. De eerste plaats is 
het punt, waar de Masang zich in twee armen verdeelt; 
de tweede is het punt, waar de zuidelijke, meest bevaar- 
bare tak, doch waarvan de monding in zee aan hevige 
branding is blootgesteld, het meest de Antokan-rivier na- 
dert, langs welke laatste een veilige afvoerweg te verkrij- 
gen Is. 
Aangezien nabij de vindplaatsen van het marmer geen 
gebrek aan stroomend water tot beweegkracht bestaat en 
