148 
gebreid en welke omzetting beiden op elkander hebben te 
weeg gebragt. De overgang van de lava tot den onder- 
liggenden graniet wordt gevormd door een overgangsge- 
steente van 2 tot 5 ned. ellen zwaarte, dat weinig zamen- 
hang heeft, gemakkelijk verweert en daarbij tot wit zand 
uiteenvalt. 
De graniet, die nu aangetroffen wordt, is zeer licht van 
kleur: de veldspaath is geheel wit, de kwarts lichtgrijs, 
de glimmer alleen is. donkerkleurig en vertoont zich als 
scherp afgeteekende zwarte stippen op het witte breukvlak 
van het gesteente. Verder voortgaande, even voor dat men 
de brug over een’ zijtak der Anece passeert, die den eer- 
sten zoo verrassenden aanblik op den waterval verschaft, 
komt tusschen den graniet groensteen aan den dag. Dit 
fijnkorrelig gesteente, waarvan alleen de veldspaathsoort 
onder het vergrootglas is te herkennen, gelijkt zeer veel 
op dat, Rn ik in groote hoeveelheid op de kaai aan 
de groote rivier te Hadanb heb zien liggen, en dat, vol- 
gens ontvangen mededeeli ling, ten dienste van het bouwde- 
partement uit het gebergte aan de overzijde der rivier, en 
dat in den Apenberg eindigt, gebroken wordt. Ik houd 
beiden voor dioriet, echter onder voorbehoud van nadere 
ging, aangezien de monsters in mijn bezit, niet ka- 
genoeg zijn, wegens gebrek aan kristallisatie 
van een der zam Eentellende mineralen. In elk geval is 
het eene groensteensoort, die hier maar even aan den dag 
uitkomt en een gang in den graniet schijnt uit te maken. 
Vlak aan de brug verdwijnt de graniet plotseling onder 
een’ stroom vulkanische steenen, Nee het rivier- 
tje, dat men passeert, zich henen worstelt. 
Fot nog toe was men noordelijk opgegaan; de weg wendt 
zich nu meer noordoostelijk in de rigting naar Padang- 
pandjang. 
Bij een eerste bezoek trekt de regt voor ons zoo statig 
nederdalende waterstraal van den waterval al onze aan- 
dacht. 
