150 
enkele stukken, die men met den hamer afslaat, geheel 
uit zuiver witten veldspaath bestaan. 
Voor het eerst ontmoet men thans tegen den graniet 
aanliggende en schijnbaar er mede afwisselende: onzuiveren 
chlorietschiefer met witte aders: kwarts met een weinig 
kalkspaath, als laagjes uitgescheiden. 
De graniet no. 19 vertoont dezelfde laagvormige struk- 
tuur als die, welke onder no. 22 voorkomt. Hij is echter 
zeer arm aan glimmer even als no..21, maar bevat weder 
meer kwarts. 
De granietvorming in de kloof der Anee is dus wel 
merkwaardig wegens de overgangen tot in uitersten van 
de eene varieteit in de andere, zonder dat evenwel een 
algemeen karakter, de witte kleur, verandering ondergaat. 
Men vindt hier het bewijs, van hoeveel belang het is: rots- 
soorten op de plaats van haar voorkomen te bestuderen, en 
den naam die haar toekomt, aldaar te bepalen, althans 
indien de zamenstelling weinig karakteristisch is en aan- 
leiding tot twijfel geeft. 
Den weg vervolgende, vindt men na den graniet No. 19 
weder schiefer, overdekt door lavablokken. Digt aan een 
zijtakje, dat door de Anee wordt opgenomen, bestaan de 
blokken wit zeer fijnkorreligen trachiet (No. 18). 
Weinig verder komt weder de chlorietschiefer aan den 
dag; hij houdt in splijtvlakken een weinig koolzuren kalk 
opgesloten. Ook deze schiefer ligt onmiddellijk tegen gra- 
niet No. 16, die voornamelijk uit veldspaath bestaat; zeer 
laagvormig, gespleten en verweerd, zou men hier bij een 
eerst aanzien eer aan kleizandsteenlagen denken dan aan 
eruptief gesteente. 
Alweder wisselt deze graniet af met schieferlagen. De 
chlorietschiefer, onder No. 15 aangeduid, is zeer zuiver 
maar geheel doortrokken met evenwijdige aders kalkspaath. 
Zoowel de schiefer als de kalkspaath houdt iĳzerpyriet, fijn 
gekristalliseerd, ingesloten. 
Thans volgt een gesteente, dat den overgang vormt tus- 
