155 
gevormd te hebben. Nabij paal 56 komt dezelfde lavaslak 
veelvuldig voor onder de afgestorte vulkanische steenen. 
Den weg vervolgende, verlaten wij plotseling het gebied 
der lava’s en gaan in dat der vulkanische tuf over. Over- 
al, waar de weg in het golvend terrein is ingesneden, 
vertoonen zich de loodregte wanden van de veelal fijne, 
kleiachtige, sterk zamenhangende bergsoort. Puimsteen, aan- 
vangende in een laagje, maar naar boven zich in de fijnere 
vulkanische asch meer en meer verdeelende, toont ons 
hier en daar den aanvang van een’ nieuwen aschregen. 
Die laagjes volgen alle golvingen van den bodem. 
Wij passeren paal 58 en 59 en bereiken bij páal 40 
Padang-pandjang zonder eenige verandering in de geolo- 
gische formatie te bespeuren. 
Alvorens de reis te vervolgen, wil ik het waargenomene 
nog even overzien en nagaan of daaruit reeds eenige ge- 
volgtrekkingen zijn af te leiden. 
De schieferlagen, die aangetroffen werden, zijn allen 
sterk opgeligt. Zij hellen van 45 tot nabij 90°, hare rig- 
ting is van 50° naar 250°, tot 90 naar 2700 (van het kom- 
pas) met dieping naar de zuidzijde. Daarentegen vertoont 
de kalksteen, voor zoo ver de rigting is na te gaan, eene ge- 
heel andere, namelijk van 140’ naar 520° ongeveer. Ware 
dit gesteente volgens 900 of daaromstreeks gerigt geweest, 
wij hadden het even vóór de Anee te passeren moeten 
aangetroffen hebben. De kloof der Anee schijnt dus, al- 
thans voor dit gedeelte, de scheiding tusschen twee stel- 
sels aardlagen uit te maken, en waarschijnlijk is de rigting 
van 50° tot 90° alleen plaatselijk, en een gevolg van ver- 
schuiving, door het eruptief gesteente of wel door het door- 
breken van den Singalang te weeg gebragt. 
De normale rigting der formatie schijnt ook hier die 
van de voorname bergketenen van Sumatra te zijn, na- 
melijk: 150° tot 140° naar 510? à 520° of nagenoeg noord- 
west zuid-oost. 
De korte geschiedenis van de geologische werkingen, die 
