168 
is aangelegd, doet mij denken, dat zij welligt met het uit- 
gaande van metaaladers in verband staat. De zekerheid, 
dat in hetzelfde gebergte reeds metaaladers bekend zijn, 
maakt het te meer raadzaam, om bij een eventueel mijn- 
bouwkundig onderzoek dezer streken, ook op deze bijzon- 
derheid de aandacht te vestigen. 
Daar de eenvoudige goudwasscherijen van Sumatra reeds 
vroeger door natuuronderzoekers bezocht en beschreven zijn, 
zal, hetgeen ik thans te vermelden heb, waarschijnlijk 
niet veel nieuws bevatten. 
De bewerking geschiedde hier alleen op het bovengedeelte 
van diluvialen grond, uit rolsteenen bestaande, die van 
de grootte van eenige kubieke palmen tot het fijnste grint 
afdalen. De mijn vangt aan nabij een riviertje; er worden 
waterleidingen aangelegd, om den hoogeren goudhouden- 
den grond te besproeijen, en men maakt zich door mid- 
del van afspoeling een nagenoeg vertikaal front. Het 
beschikbare water vloeit op twee of drie punten, naarma- 
te het front breedte heeft, langs den steilen wand naar 
beneden, en wordt verder door evenveel goten in de rivier 
afgeleid. 
Het front wordt, behalve door het water, te gelijk met 
breekijzer of patjol aangetast en losgewerkt. De groote stee- 
nen, die afvallen, worden gedeeltelijk gebruikt tot het op- 
zetten der afvoerende watergoten en verder ter zijde ge- 
worpen. Wanneer het front te hoog wordt, graaft men twee 
evenwijdige gangen en tast daarna het tusschenstaande 
penant aan tot dat de instorting volgt. Het water, dat 
aan den voet van het front in de goot zamenvloeit, wordt 
vlijtig met het fijnere grint gemengd. Op 1 a 2 el af- 
stands voor het front wordt de loop van het water gedeel- 
telijk met steenen versperd, zoodat zich achter dezen dam 
eene soort van vergaarbak vormt. Tegen den dam wordt 
de doelang of ronde houten bak geplaatst, waarop de goud- 
grond ten slotte uit de hand verwasschen zal worden. 
Heeft men in den vergaarbak eene genoegzame hoeveel- 
