170 
groot gedeelte van den goudgrond wordt bedolven onder 
de ter zijde geworpen steenen; de afvoerende watergoten 
hebben te sterke helling en men overtuigt zich volstrekt 
niet, of ook eenig goud buiten den vergaarbak wordt weg- 
gevoerd ;- het is verkeerd gedurende het wasschen op den 
doelang het water langs het goudhoudende front te laten 
loopen;- men bewerkt alleen den bovengrond; indien dieper 
(beneden het vlak van hoogsten waterstand) nog goud voor- 
komt, wordt het voor goed. onder het puin begraven, 
maar vooral is de scheiding der steenen van het goudhou- 
dend zand en slib zeer gebrekkig en bemoeijelijkt het ver- 
wasschen op den doelang. 
Vraagt men, of door het gebruik van betere werktuigen 
en door eene meer volkomene ontginning met voordeel 
verbetering aan te brengen is, zoo’ is mijn antwoord be- 
paald bevestigend, maar hierdoor moet niet verstaan wor- 
den, dat men bij de toepassing van (duurder werktuigen het 
goud veel goedkooper zal verkrijgen; elk wigtje goud zal 
welligt iets meer aan ontginning kosten dan nu, maar men 
zal meer goud verkrijgen, men zal de mijn niet verlaten zoo 
lang er nog goud in aanwezig is, en ten slotte zal de winst 
gelijkmatiger en aanzienlijk grooter zijn. 
Zoolang echter de goudwasscherijen voor rekening van 
inlandsche hoofden gedreven worden, zal de inlander zich 
met zijne geringe hulpmiddelen behelpen en valt aan gee- 
ne verbetering te denken. 
Te Moeara-sipongi (Tjiboda) vindt men uitgewerkte 
goud wasscherijen. 
De opzigter der kultures te dier plaatse, de heer Brants 
beiĳverde zich bijzonder, mij bekend te maken met het voor- 
komen van nuttige mineralen in den omtrek. 
Alleerst bezochten wij een iĳzerertsdepot, dat voorkomt 
boven op den berg, vlak tegenover het woonhuis van dien 
ambtenaar. Ongeveer 1'/, paal noord van Moeara-sipongi 
komt de erts op twee plaatsen, in koffijtuinen, even aan 
den dag. 
