174 
troleur Vigelius aan eene goudwasscherij, Tambang obi 
genaamd en gelegen op een afstand van’ 2!/, à 5 palen zuid- 
zuidwest van de kampong Pageran-kandies, bij welke 
kampong men vier paal voorbij Moeara-sipongi den groo- 
ten weg verlaat. 
Deze mijn is hoog aan het gebergte gelegen, heeft maar 
over weinig water te beschikken en wordt nog onregelma- 
tiger bewerkt dan de vermelde in Rau. De meerdere on- 
regelmatigheid is een gevolg van de grootere afmeting der 
steenblokken, die hier weggewerkt moeten worden. 
De merkwaardigheid dezer mijn is, dat eenige der losse 
steenklompen, die hierliggen, kopererts insluiten. Het erts- 
houdend gesteente bestaat, even als dat van Moeara-sipon- 
gì uit kwarts, malachiet en koperpyriet. De kopererts is 
zeer gelijk maar schaars door den steen verdeeld; voor 
het specifiek gewigtder rijkste stukken werd slechts gevon- 
den 2,65. In dit gesteente is derhalve, volgens de bere- 
kening, slechts 150/, kopererts met ongeveer de helft me- 
tallisch koper te verwachten. 
Hoewel het van belang is te weten, van waar de koper- 
erts, in de goudmijn gevonden, afkomstig is, is van 
deze ontdekking weinig goeds voor de praktijk te verwach- 
ten, omdat de erts arm en daarbij nog moeijelijk te ver- 
gruizen is. 
De groote weg naar Kotta-nopan leidt verder langs eene 
uitgestrekte granietformatie, die van tijd tot tijd afwisselt 
met kristallinischen kalksteen. 
De kalkbranderij van Kotta-nopan ligt digt aan den 
grooten weg. De korrelige kalksteen en de kalktuf, die er 
gebrand worden, zijn beiden zeer zuiver. 
Van Kotta-nopan uit bezocht ik met den kontroleur 
nog eene goudmijn, Ajer-mangies genaamd, die op onge- 
veer een paal afstands zuid-zuid-west van de hoofdplaats, 
even voorbij kampong Soeroematinggi, gelegen is. 
Op den weg derwaarts vindt men aan een klein rivier- 
tje, dat men passeert, kalksteenlagen ontbloot, die naar 
