XXIII. 
ONTGINBARE KOLENLAGEN 
IN DE OMMELANDEN VAN BENKOELEN, 
DOOR 
P. VAN DIJK. 
(met twee kaartjes en een aanhangsel). 
teeds in het jaar 1848 was bij het plaatselijk bestuur 
van Benkoelen, het voorkomen van steenkolen in de af- 
deeling Ommelanden bekend; althans uit het archief van 
het residentie-kantoor blijkt, dat op den 42 November van 
dat jaar de assistent-resident Van Roijen, vergezeld van 
den kontroleur Severijn de rivier Penawej opging tot aan 
tandjong Genting, ten einde de vindplaats van kolen op te 
nemen. Of de vindplaats bereikt werd en zoo ja, welke 
en met welk resultaat, is mij niet gebleken. 
Het schijnt dat eerst door den assistent-resident Wiltens 
de zaak van genoeg belang werd geacht, om er de aan- 
dacht der regering meer bepaald op te vestigen; zijn rap- 
port ter zake van het midden van 1856, werd in handen 
gesteld van den chef van het mijnwezen De Groot, en op 
diens voorstel en instruktie werd een voorloopig onderzoek 
uitgevoerd door den kontroleur der Ommelanden van Ben- 
koelen J. E. Van den Bor. 
Deze ambtenaar bragt in January 1857 verslag uit van 
zijnen arbeid en zond een goed monster kolen naar het 
bureau van het mijnwezen. 
De goede hoedanigheid der kolen en niet ongunstige lig- 
ging van althans eene der opgegevene vindplaatsen deed 
