188 
afgaande, ontmoet men werkelijk al zeer spoedig het erup- 
tief gesteente (opheffingsgesteente) als rots in de rivier 
uitspringende aan den dag uitkomen. Het is een basalti- 
sche groensteen (doleriet, melafier) vol calcedoonaderen. 
De rivier verder afgaande ontmoet men weldra wéer 
sedimentaire lagen, maar die geenerlei overeenkomst heb- 
ben met die, welke ten oosten aan het eruptief gesteente 
aansluiten. 
Al spoedig ontmoet men eene interessante doorsnede over 
zeer vele fossielen houdende kalksteenlagen, maar van num- 
maulieten-kalksteen, die op Borneo zoo veelvuldig met de 
koolformatie voorkomt, is geen spoor te ontdekken. 
De fossielen, voor zoo ver het mij mogelijk was ze te 
herkennen, wijzen op midden tot jongste tertiaire formatie. ') 
Daar de kool van de Kamoening geen noemenswaardig ver- 
schil oplevert met die van Borneo uit de oudtertiaire for- 
matie afkomstig zoo mag men besluiten, dat volgens alle 
waarschijnlijkheid , oostelijk van het eruptief gesteente nabij 
Soeban, de westelijke rand van een kolenbekken aan den 
dag komt dat, even als dat van de Zuid- en Oosterafdee- 
ling van Borneo, tot de oudtertiaire formatie behoort, en 
daar in het algemeen zwartkool oplevert, terwijl ten wes- 
ten van dat opheffingsgesteente eene jongere tertiaire for- 
matie aansluit, mede voorzien van koollagen, maar zoo als 
uit de lagen bij Doesson-baroe blijkt van minder goede 
geschiktheid om als brandstof te dienen. 
Wanneer, zoo als ik vermoed, het eruptief gesteente nabij 
Soeban tot denzelfden bergrug behoort, waarvan het Sui- 
kerbrood, de boekit Kandies en de boekit Kaboe de hoogste 
punten zijn, zoo mag de lijn door deze drie toppen ge- 
trokken en die op een afstand van + 15 Java paal nage- 
noeg; evenwijdig aan de kust loopt, als grens ten westen 
van het kolenveld van boekit Soenoer worden aangemerkt. 
Dit vermoeden is gegrond op de overeenkomst van het 
1) Zie over deze versteeningen het Aanhangsel achter aan deze bijdrage. 
