196 
men in ajer Simpoer en Mangoes 15 kool- 
lagen, waarvan 10 met eene gezamenlijke 
zwaarte” ward: AW s se Nede t) r0Ap Gaki OE AMOS HARD DVO cel PA 
hetgeen voor gemiddelde zwaarte aan kool 
over het geheele veld oplevert . . . …« 11,55 » » 
De rigting, waarin het kolenveld zich volgens de lengte 
(of grootste uitbreiding) uitstrekt, komt hoogst waarschijn- 
lijk overeen met die van de koollagen op de plaats van haar 
regelmatigst voorkomen. Die rigting is 547° 50’, en zeer 
nabij evenwijdig aan de lijn die door de drie meer gemel- 
de bergtoppen Suikerbrood, boekit Kandies en boekit Ka- 
boe kan getrokken worden. 
Het meest noordelijke punt, waar kolen door mij zijn 
aangetroffen, is dat in ajer Pegambier gedang, het zuide 
lijkste dat in ajer Kamoemoe even voorbij de door mij voor- 
onderstelde tweede faille. Van een nog zuidelijker punt 
zijn mij alleen monsters kool bekend, en ongeveer de ligging 
der vindplaats. Volgens mededeeling van den depattie van 
Tandjong-genting zou in der tijd door de engelschen kool 
ontgonnen zijn hoog aan ajer Kamoemoe. Fen zeer slechte 
weg, van ééne dagreis, voerde van de mijn naar Tan- 
djong-genting, alwaar de kool in de Penawej werd gebragt, 
en verder te water werd afgevoerd naar Passer Benkoelen. 
‚Die ontginning zou echter van korten duur geweest zijn. 
Brand in de mijn, kort na de opening zou eene instorting, 
het verlies van eenige menschenlevens en het verlaten der 
exploitatie ten gevolge hebben gehad. In hoeverre dit berigt 
waar zij, zeker is het dat er hooger dan het door mij be- 
zochte gedeelte van de Kamoemoe nog kool aan den dag 
komt. 
Het werkvolk, dat ik gedurende het onderzoek in dienst 
had, heeft de plaats bereikt en mij twee monsters kool 
mede gebragt. Het eene is de drooge glanzende gewoue 
oost-indische kool (Jaijet), het andere zou men, wegens 
het hoog coaksgehalte, op de proef afgaande, voor smeed- 
kool houden; het) aanzien van het stuk doet het echter 
en 
