197 
meer op gedeeltelijk vercoakte steenkool gelijken. Zooda- 
nige vercoaking niet anders kunnende geschieden, dan 
door gloeijing bij afsluiting van lucht, dan verkrijgt het ver- 
haal van den mijnbrand hierdoor schijn van waarheid. 
Ik heb getracht ‘smorgens vroeg van Soeban uitgaande 
en de Kamoemoe volgende, die verwijderde vindplaats te 
bereiken. Na een zeer vermoeijenden togt van 6 uur, die 
bij het overklimmen der geweldige rotsblokken met veel 
gevaar vergezeld was, had ik het punt bereikt, waar mij- 
ne opname der rivier eindigt. 5 
Ik was toen, volgens eenstemmige verklaring van het 
werkvolk, ongeveer halfweg het doel. 
Indien het belang, die vindplaats te bereiken, grooter 
ware geweest, zou ik het pad van Tandjong-genting derwaarts 
weer hebben doen open hakken, en mij het overnachten 
in de diepe wildernis hebben getroost. Daar echter de lig- 
ging der vindplaats, door hetgeen ik van de Kamoemoe 
had opgenomen en door de aanwijzingen van mijn werk- 
volk, mij nagenoeg bekend was, en deze ligging alleen van 
belang voor mij was, om nog een punt te hebben van den 
rand van het kolenbekken, zag ik van dezen togt af, ho- 
pende evenwel, dat, wanneer deze streken eenmaal door 
exploitatie meer toegankelijk zullen geworden zijn, dit 
punt door mij of een ander allereerst zal worden opge- 
helderd. 
De lengte, over welke het kolenveld bekend is, bedraagt 
dan, op de kaart gemeten, 4720 ned. el. 
Daar aan het noordelijkste punt de rigting der koollaag 
nog nagenoeg evenwijdig is aan de lengte-as van het bek- 
ken, loopt het noordelijk zeer waarschijnlijk nog verder 
door, en moet dus de opgegevene lengte van 4720 ned. el 
als een minimum worden beschouwd. 
De breedte schijnt meer beperkt. Ten westen begrensd 
door den meer aangehaalden eruptieven bergrug, waarvan 
alleen de meest uitstekende toppen aan het oppervlak te zien 
zijn, is de oostelijke grens meer onbepaald; want het kan 
