222 
breidheid hebben gegeven, die het, zooals uit verdere beschou- 
wingen zal blijken, niet verkrijgen mogt. 
Bij het losbreken van de ertshoudende breccie wint men 
slechts eene betrekkelijk geringe hoeveelheid bruinsteen. Het 
door middel van hamers stuk slaan van het gesteente vor- 
dert veel tijd en geeft een nog met porfier vermengden erts, 
zoodat men veel afval verkrijgt. 
Daar waar de brekcie eenigzins door de atmosferiliën 
is aangetast, is de scheiding van breccie en ertsadertjes zeer 
gemakkelijk en somtijds met de hand uit te voeren. Men 
vindt dan op de kontaktvlakken den felsiet-porfier een weinig 
verweerd, niet zelden een zeer dun laagje op de plaats 
van aansluiting en den erts met eene roodbruine korst van 
iĳjzeroxyde en iĳjzeroxydehydraat overtrokken. 
De uitgestrektheid der ertsvoerende breccie is niet zeer 
groot, makende slechts een zeer gering gedeelte uit van den 
felsiet, die aan den dag zigtbaar is. 
Monsters van den erts, zoo als die in het groot kan ge- 
wonnen worden, waren gedurende het onderzoek naar het 
bureau van het mijnwezen gezonden, en aldaar bevonden, 
dat de erts 76°/, zuiver mangaansuperoxyde bevat, zoodat 
slechts iets meer dan ?°/, van den erts praktisch nut bezit. 
Ertsen van weinig waarde, waartoe de onderhavige be- 
hoort, moeten in groote massa voorhanden zijn, wanneer 
eene ontginning voordeelig zal wezen. Bij het ontbreken 
van eene regelmatige afzetting in aders, lagen, enz. is de 
beoordeeling daarvan bezwaarlijk, en een uitgebreid onder- 
zoek, grenzende aan eene ontginning, zou daaromtrent 
alleen met volstrekte zekerheid kunnen beslissen. Maar 
tot zulk eene, bij een stokwerk altijd wisselvallige onder- 
neming, bestaat te Pjikangkareng bovendien geene aanlei- 
ding, door de kosten van vervoer, die, in geval eener ont- 
ginning, den prijs van den erts te veel zouden verhoogen. 
De wegen van afvoer naar eene havenplaats zijn drie in 
getal en wel twee om de zuid en een om de noord. Hier- 
van is de laatste de eenig bruikbare. 
